|
SKÁLDSKAPARMÁL |
DISCORSO SULL'ARTE
SCALDICA |
|
| |
|
|
|
|
1 |
Frá heimboði ása með Ægi |
La festa degli Æsir
insieme ad Ægir |
|
|
1a |
Einn maðr er nefndr Ægir eða Hlér, hann bjó í ey þeiri er nú er
kölluð Hlésey. Hann var mjök fjölkunnigr. Hann gerði ferð sína til Ásgarðs, en
er æsir vissu ferð hans, var honum fagnat vel ok þó margir hlutir með
sjónhverfingum. Ok um kveldit, er drekka skyldi, þá lét Óðinn bera inn í höllina
sverð, ok váru svá björt at þar af lýsti, ok var ekki haft ljós annat meðan við
drykkju var setit. Þá gengu æsir at gildi sínu ok settusk í hásæti tólf æsir,
þeir er dómendr skyldu vera ok svá váru nefndir: Þórr, Njörðr, Freyr, Týr,
Heimdallr, Bragi, Víðarr, Váli, Ullr, Hǿnir, Forseti, Loki; slíkt sama ásynjur:
Frigg, Freyja, Gefjun, Iðunn, Gerðr, Sigyn, Fulla, Nanna. Ægi þótti göfugligt
þar um at sjásk, veggþili öll váru þar tjölduð með fögrum skjöldum. Þar var ok
áfenginn mjöðr ok mjök drukkit. Næsti maðr Ægi sat Bragi, ok áttusk þeir við
drykkju ok orðaskipti. Sagði Bragi Ægi frá mörgum tíðindum, þeim er æsir höfðu
átt. |
Un uomo era chiamato Ægir o
Hlér, il quale abitava in quell'isola che
ora è chiamata Hlésey ed era molto esperto di magia. Egli si mise in cammino per
Ásgarðr, ma gli
Æsir già sapevano della suo viaggio e
fu ben accolto, tuttavia molte cose gli furono mostrate attraverso illusioni
magiche. All'imbrunire, quando era ora di bere,
Óðinn portò nella höll delle spade
così splendenti che da esse emanava luce e non vi furono altri lumi mentre si
svolgeva il convivio. Giunsero dunque gli
Æsir a banchetto e presero posto nei troni i dodici che dovevano essere
giudici e così si chiamavano: Þórr,
Njörðr,
Freyr, Týr,
Heimdallr,
Bragi,
Víðarr, Váli,
Ullr,
Hǿnir, Forseti,
Loki. Parimenti le ásinjur:
Frigg,
Freyja, Gefjun,
Iðunn,
Gerðr, Sigyn,
Fulla,
Nanna. Ad Ægir parve meraviglioso ciò
che vedeva attorno a sè. Tutti i rivestimenti erano ricoperti di bellissimi
scudi. C'era anche un idromele inebriante e molto se ne bevve. L'uomo seduto più
vicino ad Ægir era
Bragi ed essi rimasero molto a bere e a
conversare. Bragi raccontò ad
Ægir di molte avvenimenti che erano
capitati agli Æsir. |
 |
|
|
|
|
|
2 |
[Þjazi jötunn rænti Iðunni] |
[Il gigante Þjazi rapisce Iðunn] |
|
| 2a |
Hann hóf þar frásögn at þrír æsir fóru heiman, Óðinn ok Loki ok
Hǿnir, ok fóru um fjöll ok eyðimerkr, ok var ilt til matar. En er þeir koma ofan
í dal nakkvarn, sjá þeir øxna flokk ok taka einn uxann ok snúa til seyðis. En er
þeir hyggja at soðit mun vera, raufa þeir seyðinn ok var ekki soðit. Ok í annat
sinn, er þeir raufa seyðinn, þá er stund var liðin, ok var ekki soðit. Mæla þeir
þá sín á milli hverju þetta mun gegna. |
Egli iniziò il racconto da quando tre
Æsir partirono da casa,
Óðinn,
Loki e Hǿnir,
viaggiarono fra monti e lande desolate ed era dura trovare il cibo. Quando però
giunsero in una certa valle, videro una mandria di buoi, ne presero quindi uno e
lo prepararono per il seyðir. Quando pensarono che fosse pronto,
scoprirono il seyðir, ma non era cotto. Una seconda volta, quando
scoprirono il seyðir dopo un certo tempo, ma ancora non era cotto.
Discussero fra loro su come ciò potesse accadere. |
 |
| 2b |
Þá heyra þeir mál í eikina upp
yfir sik, at sá, er þar sat, kvazk ráða því er eigi soðnaði á seyðinum. Þeir
litu til ok sat þar örn ok eigi lítill. |
Udirono allora una voce proveniente dalla quercia sopra di loro e
chi stava lassù disse di essere la causa per cui nulla si cuoceva nel seyðir.
Essi si volsero e videro un'aquila, non certo piccola. |
|
| 2c |
Þá mælti örninn: «Vilið þér gefa
mér fylli mína af oxanum, þá mun soðna á seyðinum». |
Disse allora l'aquila: «Se vorrete darmi la mia parte di bue,
allora il seyðir si cuocerà». |
|
| 2d |
Þeir játa því. Þá lætr hann
sígast ór trénu ok sezt á seyðinn ok leggr upp þegar it fyrsta lær oxans tvau ok
báða bógana. |
Essi acconsentirono, perciò l'aquila scese dall'albero, si posò sul
seyðir da cui prese come prima porzione le due cosce del bue ed entrambe
le spalle. |
|
| 2e |
Þá varð Loki reiðr ok greip upp
mikla stöng ok reiðir af öllu afli ok rekr á kroppinn erninum. Örninn bregzk við
höggit ok flýgr upp. Þá var föst stöngin við kropp arnarins ok hendr Loka við
annan enda. Örninn flýgr hátt svá at fǿtr taka niðr grjótit ok urðir ok viðu, en
hendr hans hyggr hann at slitna munu ór öxlum. Hann kallar ok biðr allþarfliga
örninn friðar, en hann segir at Loki skal aldri lauss verða nema hann veiti
honum svardaga at koma Iðunni út of Ásgarð með epli sín, en Loki vill þat. Verðr
hann þá lauss ok ferr til lagsmanna sinna ok er eigi at sinni sögð fleiri
tíðindi um þeira ferð áðr þeir koma heim. En at ákveðinni stundu teygir Loki
Iðunni út um Ásgarð í skóg nökkvorn, ok segir at hann hefir fundit epli þau er
henni munu gripir í þykkja, ok bað at hon skal hafa með sér sín epli ok bera
saman ok hin. Þá kemr þar Þjazi jötunn í arnarham ok tekr Iðunni ok flýgr braut
með ok í Þrymheim til bús síns. |
Loki si infuriò, prese un grosso bastone e lo scagliò con tutta la sua
forza, colpendo il corpo dell'aquila. L'aquila evitò il colpo volando in alto.
Il bastone rimase però conficcato nella schiena dell'aquila e le mani di
Loki dall'altra parte del bastone. L'aquila
volò così in alto che i piedi di Loki
prendevano contro a rocce, sassi e alberi, mentre le sue braccia gli pareva che
si dovessero staccare dal tronco. Egli gridava e supplicava ripetutamente
l'aquila di lasciarlo, ma ella disse che mai avrebbe lasciato andare
Loki, se prima egli non le avesse giurato
di portare Iðunn fuori da
Ásgarðr insieme alle sue mele;
Loki acconsentì. In questo modo egli tornò
libero e andò dai suoi compagni e non ci sono altri fatti da raccontare sul loro
viaggio, prima che tornassero a casa. Al tempo stabilito, comunque,
Loki attirò
Iðunn fuori da
Ásgarðr presso una certa foresta e le
disse di aver trovato delle mele che a lei sarebbero parse preziose e le chiese
anche di portare con sé le sue mele e di paragonarle con le altre. Giunse allora
il gigante Þjazi in forma d'aquila, prese
Iðunn e volò rapido nella sua casa a
Þrymheimr. |
 |
|
|
|
|
|
3 |
[Loki náði Iðunni ok dráp Þjaza] |
[Loki salva Iðunn e uccide Þjazi] |
|
| 3a |
En æsir urðu illa við hvarf
Iðunnar, ok gerðust þeir brátt hárir ok gamlir. Þá áttu þeir æsir þing, ok spyrr
hverr annan, hvat síðast vissi til Iðunnar, en þat var sét síðarst, at hon gekk
út ór Ásgarði með Loka. Þá var Loki tekinn ok færðr á þingit, ok var honum
heitit bana eða píslum. En er hann varð hræddr, þá kvaðst hann mundu sækja eftir
Iðunni í Jötunheima, ef Freyja vill ljá honum valshams, er hon á. |
Per gli
Æsir fu grave la perdita di
Iðunn, poiché incanutirono e divennero
vecchi. Si riunirono dunque nel þing e si chiesero l'un l'altro quali
fossero le ultime nuove su Iðunn e la
notizia più recente che si apprese era che fosse uscita da
Ásgarðr insieme a
Loki. Egli fu quindi preso e portato nel
þing, dove fu minacciato di morte e di tortura. Fu così spaventato che giurò
che avrebbe cercato Iðunn in
Jötunheimr, se
Freyja gli avesse prestato il
travestimento da falco che possedeva. |
|
| 3b |
Ok er hann fær valshaminn, flýgr
hann norðr í Jötunheima ok kemr einn dag til Þjaza jötuns. Var
hann róinn á sæ, en Iðunn var ein heima. Brá Loki henni í hnotarlíki ok hafði í
klóm sér ok flýgr sem mest. En er Þjazi kom heim ok saknar Iðunnar, tekr hann
arnarharminn ok flýgr eftir Loka, ok dró arnsúg í flugnum. En er æsirnir sá, er
valrinn flaug með hnotina ok hvar örninn flaug, þá gengu þeir út undir Ásgarð ok
báru þannig byrðar af lokarspánum. Ok þá er valrinn flaug inn of borgina, lét
hann fallast niðr við borgarvegginn. Þá slógu æsirnir eldi í lokarspánuna, en
örninn mátti eigi stöðva sik, er hann missti valsins. Laust þá eldinum í fiðri
arnarins, ok tók þá af fluginn. Þá váru æsirnir nær ok drápu Þjaza jötun fyrir
innan ásgrindr, ok er þat víg allfrægt. |
Quando si fu travestito da falco,
volò a nord verso Jötunheimr e giunse
un giorno presso il gigante Þjazi. Questi
navigava in mare, mentre Iðunn era a
casa. Loki la trasformò in noce, la afferrò
coi suoi artigli e volò via più veloce che poté. Quando
Þjazi giunse a casa e non trovò
Iðunn, si mise il suo travestimento da
aquila e inseguì Loki, muovendo l'aria come
fanno le aquile in volo. Quando gli Æsir
videro che il falco volava con la noce e anche quale aquila fosse in volo,
allora uscirono sotto Ásgarðr e
accumularono trucioli di legno. Quando il falco giunse alla fortezza, si lasciò
cadere fra le mura. Gli Æsir
appiccarono allora fuoco ai trucioli, mentre l'aquila non poté frenare il suo
volo quando perse di vista il falco. Le sue piume presero fuoco e dunque il suo
volo terminò. Gli Æsir erano vicini
e uccisero il gigante Þjazi dentro ai
cancelli di Ásgarðr e quest'impresa è
risaputa. |
 |
| 3c |
En Skaði dóttir
Þjaza jötuns, tók hjálm ok brynju ok öll hervápn ok ferr til Ásgarðs at hefna
föður síns. En æsir buðu henni sætt ok yfirbǿtr ok it fyrsta, at hon skal kjósa
sér mann af ásum ok kjósa at fótum ok sjá ekki fleira af. |
Skaði, la figlia di
Þjazi, prese elmo, armatura e tutte le
armi e si recò ad Ásgarðr per vendicare
suo padre. Ma gli Æsir le chiesero
di riconciliarsi con lei e le offrirono un risarcimento e per prima cosa che si
scegliesse un uomo fra gli Æsir, ma
doveva sceglierlo dai piedi, senza vedere altro. |
|
| 3d |
Þá sá hon eins
manns fætr forkunnarfagra ok mælti: «Þenna kýs ek. Fátt mun ljótt á Baldri».
En þat var Njörðr ór Nóatúnum. |
Allora ella vide i piedi di un
uomo particolarmente belli e disse: «Io scelgo questo. Assai pochi difetti
possiede Baldr». Ma in realtà quello era
Njörðr di
Nóatún. |
|
| 3e |
Þat hafði hon ok
í sættargerð sinni, at æsir skyldu þat gera, er hon hugði, at þeir skyldu eigi
mega, at hlægja hana. Þá gerði Loki þat, at hann batt um skegg geitar nökkurrar
ok öðrum enda um hreðjar sér, ok létu þau ýmsi eftir ok skrækði hvárt tveggja
hátt. Þá lét Loki fallast í kné Skaða, ok þá hló hon. Var þá ger sætt af ásanna
hendi við hana. |
Ella nei suoi patti aveva anche
stabilito che gli Æsir dovessero
fare una cosa di cui lei pensava non fossero capaci: farla ridere. Allora
Loki legò una fune alla barba di una capra
e l'altro capo al proprio scroto e presero quindi a tirarsi l'un l'altro e a
gridare forte. Infine Loki si lasciò cadere
in grembo a Skaði ed ella rise forte.
Così fu sancita la pace fra gli Æsir
e lei. |
|
|
|
|
|
|
4 |
[Af ætt Þjaza] |
[La stirpe di Þjazi] |
|
| 4a |
Svá er sagt at Óðinn gerði þat
til yfirbóta við hana at hann tók augu Þjaza ok kastaði upp á himin ok gerði af
stjörnur tvær». |
Così è detto, che
Óðinn per risarcire
Skaði prese gli occhi di
Þjazi, li lanciò nel cielo e li trasformò
in due stelle. |
 |
| 4b |
Þá mælti Ægir: «Mikill þykki mér Þjazi fyrir sér hafa verit. Eða
hvers kyns var hann?» |
Quindi disse Ægir: — Davvero
grande mi pare fosse Þjazi, ma a quale
stirpe apparteneva? |
|
| 4c |
Bragi svarar: «Ölvaldi hét faðir
hans, ok merki munu þér at þykkja ef ek segi þér frá honum. Hann var mjök
gullauðigr, en er hann dó ok synir hans skyldu skipta arfi, þá höfðu þeir mæling
at gullinu er þeir skiptu at hverr skyldi taka munnfylli sína ok allir
jafnmargar. Einn þeira var Þjazi, annarr Iði, þriði Gangr. En þat höfum vér
orðtak nú með oss at kalla gullit munntal þessa jötna, en vér felum í rúnum eða
í skáldskap svá at vér köllum þat mál eða orðtak, tal þessa jötna». |
Rispose Bragi: — Ölvaldi si
chiamava suo padre e ti sembrerà straordinario quel che ti racconterò di lui.
Egli possedeva molto oro. Quando dunque morì e i suoi figli dovevano spartirsi
l'eredità, per stabilire la misura di oro da dividersi decisero che ciascuno ne
avrebbe preso a turno una boccata e tutti in egual misura. Il primo fra loro fu
Þjazi, il secondo Iði e il terzo Gangr.
Difatti adesso noi quale metafora per indicare l'oro diciamo «conto a bocca» di
questi giganti, mentre nel formulare le rune e nell'arte poetica lo chiamiamo
«discorso», «parola» o «conto» di questi giganti. |
 |
| 4d |
Þá mælti Ægir: «Þat þykkir mér vel fólgit í rúnum». |
Quindi disse
Ægir: — Mi pare ben celato nei detti delle
rune. |
 |
|
|
|
|
|
5 |
Hér segir frá því at æsir sátu at
heimboði at Ægis ok hann spurði Braga hvaðan af kom skáldskaprinn. Frá því er
Kvasir var skapaðr. Hér hefir mjök setning skáldskapar. |
Qui si narra di quando gli
Æsir sedettero al banchetto nella dimora di Ægir ed egli chiese a Bragi da
dove fosse giunta l'arte poetica e di quando fu plasmato Kvasir. Qui molto si
dice sulla composizione poetica. |
|
| 5a |
Ok enn mælti Ægir: «Hvaðan af
hefir hafizk sú íþrótt er þér kallið skáldskap?» |
E ancora chiese
Ægir: — Di dove è giunta quella abilità
che voi chiamate arte poetica? |
|
| 5b |
Bragi svarar: «Þat váru upphöf
til þess at guðin höfðu ósætt við þat fólk er Vanir heita, en þeir lögðu með sér
friðstefnu ok settu grið á þá lund at þeir gengu hvárirtveggju til eins kers ok
spýttu í hráka sínum. En at skilnaði þá tóku goðin ok vildu eigi láta týnask þat
griðamark ok sköpuðu þar ór mann, sá heitir Kvasir. Hann er svá vitr at engi
spyrr hann þeira hluta er eigi kann hann órlausn. |
Rispose
Bragi: — Essa iniziò quando gli dèi erano
in guerra con quel popolo chiamato Vanir,
ma poi giunsero a trattative di pace e stabilirono che, quale segno di
riconciliazione, entrambe le parti dovevano recarsi davanti a un vaso e sputarvi
dentro. Quando si separarono, gli dei lo presero e non volendo che tal segno di
riconciliazione andasse perduto, lo plasmarono in un uomo, che si chiama
Kvasir. Era così sapiente che nessuno
poteva fargli una domanda su di un argomento per cui egli non avesse una
risposta. |
|
| 5c |
Hann fór víða um heim at kenna mönnum frǿði, ok þá er hann kom at
heimboði til dverga nökkvorra, Fjalars ok Galars, þá kölluðu þeir hann með sér á
einmæli ok drápu hann, létu renna blóð hans í tvau ker ok einn ketil, ok heitir
sá Óðrørir, en kerin heita Són ok Boðn. Þeir blendu hunangi við blóðit ok varð
þar af mjöðr sá er hverr er af drekkr verðr skáld eða frǿðamaðr. Dvergarnir
sögðu ásum at Kvasir hefði kafnat í mannviti fyrir því at engi var þar svá fróðr
at spyrja kynni hann fróðleiks. |
Egli vagò a lungo per il mondo
per portar saggezza agli uomini e un giorno fu ospitato da certi nani, Fjalarr e
Galarr, che lo invitarono per conversare in privato e lo uccisero, fecero
correre il suo sangue in due vasi e in un secchio, il quale si chiama Óðrørir,
mentre i vasi si chiamano Són e Boðn. Mescolarono miele al sangue, creando
quell'idromele tale che chi ne beve diviene poeta e sapiente. I nani
raccontarono agli Æsir che
Kvasir era affogato nella sua stessa
conoscenza, poiché nessuno era abbastanza saggio da poter attingere al suo
sapere. |
 |
| 5d |
Þá buðu þessir dvergar til sín
jötni þeim er Gillingr heitir ok konu hans. Þá buðu dvergarnir Gillingi at róa á
sæ með sér, en er þeir fóru fyrir land fram, røru dvergarnir á boða ok hvelfði
skipinu. Gillingr var ósyndr ok týndisk hann, en dvergarnir réttu skip sitt ok
reru til lands. Þeir sögðu konu hans þenna atburð, en hon kunni illa ok grét
hátt. Þá spurði Fjalarr hana ef henni mundi hugléttara ef hon sæi út á sæinn þar
er hann hafði týnzk, en hon vildi þat. Þá mælti hann við Galar bróður sinn at
hann skal fara upp yfir dyrnar er hon gengi út ok láta kvernstein falla í höfuð
henni, ok talði sér leiðask óp hennar, ok svá gerði hann». |
In seguito questi nani ospitarono
quel gigante che si chiama Gillingr e sua moglie. Invitarono Gillingr ad andare
in barca sul mare con loro, ma quando furono lontani da terra, i nani remarono
contro gli scogli e capovolsero la barca. Gillingr non sapeva nuotare e affogò,
mentre i nani ripresero la barca e remarono verso terra. Raccontarono l'accaduto
alla moglie di Gillingr, che n'ebbe gran dolore e pianse forte. Fjalarr chiese
lei se potesse esserle di sollievo vedere il punto del mare ove Gillingr era
annegato ed ella rispose di sì Disse quindi a Galarr, suo fratello, di salire
sopra la porta da cui sarebbe uscita e di farle cadere una macina sulla testa,
dal momento che non poteva sopportare quel lamento, e così fece». |
|
|
|
|
|
|
|
Um Suttunga Mjöð |
L'idromele di Suttungr |
|
| 5e |
Þá er þetta spurði Suttungr,
bróðurson Gillings, ferr hann til ok tók dvergana ok flytr á sæ út ok setr þá í
flǿðarsker. Þeir biðja Suttung sér lífsgriða ok bjóða honum til sættar í
föðurgjöld mjöðinn dýra, ok þat verðr at sætt með þeim. Flytr Suttungr mjöðinn
heim ok hirðir þar sem heita Hnitbjörg, setr þar til gæzlu dóttur sína Gunnlöðu.
Af þessu köllum vér skáldskap Kvasis blóð eða dverga drekku eða fylli eða
nakkvars konar lög Óðrøris eða Boðnar eða Sónar eða farskost dverga, fyrir því
at sá mjöðr flutti þeim fjörlausn ór skerinu, eða Suttungamjöð eða
Hnitbjargalögr».
|
Quando però venne a conoscenza di
questo Suttungr, nipote di Gillingr, si
recò dai nani, li prese, li portò in mare e li mise su uno scoglio, che veniva
sommerso dall'alta marea. Essi supplicarono
Suttungr di risparmiar loro la vita e gli offrirono quale guidrigildo per lo
zio il prezioso idromele e così fu pattuito fra loro.
Suttungr portò l'idromele a casa, lo
nascose in quel luogo chiamato Hnitbjörg e vi pose a guardia sua figlia
Gunnlöð. Da questo episodio noi
chiamiamo l'arte poetica «sangue di Kvasir», «bevanda» o «pasto dei nani»,
oppure con qualunque nome di liquido: "di Óðrørir», «di Boðn», «di Són», oppure
«barca dei nani», poiché quell'idromele li salvò, illesi, dallo scoglio, o anche
«idromele di Suttungr» o «acqua di
Hnitbjörg». |
 |
|
|
|
|
|
6 |
[Hversu Óðinn komst at miðinum] |
[Come Óðinn giunse all'idromele] |
|
| 6a |
Þá mælti Ægir: «Myrkt þykki mér
þat mælt at kalla skáldskap með þessum heitum, en hvernig kómu þeir æsir at
Suttungamiði?» |
Disse quindi
Ægir: — Assai oscuro mi pare questo modo
di chiamare l'arte poetica mediante tali metafore, ma come giunsero gli
Æsir all'idromele di
Suttungr? |
|
| 6b |
Bragi svarar: «Sjá saga er til
þess, at Óðinn fór heiman ok kom þar, er þrælar níu slógu hey. Hann spyrr, ef
þeir vili, at hann brýni ljá þeira. Þeir játa því. Þá tekr hann hein af belti
sér ok brýndi ljána, en þeim þótti bíta ljárnir miklu betr ok föluðu heinina, en
hann mat svá, at sá, er kaupa vildi, skyldi gefa við hóf. En allir kváðust vilja
ok báðu hann sér selja, en hann kastaði heininni í loft upp. En er allir vildu
henda, þá skiptust þeir svá við, at hverr brá ljánum á háls öðrum. |
Rispose Bragi: — La saga
racconta che, mentre Óðinn viaggiava per
il mondo, giunse in un luogo dove nove schiavi mietevano il fieno. Egli chiese
se volessero che affilasse loro le falci ed essi acconsentirono. Allora prese
dalla sua cintura una cote, affilò le lame e quindi a costoro parve che le falci
tagliassero il fieno molto meglio e gli chiesero di poter comprare la cote. Lui
rispose che chi avesse voluto comprarla l'avrebbe pagata quel che valeva. Tutti
però dissero di volerla, lo pregarono di vendergliela e allora lui lanciò la
cote in aria. Mentre tentavano tutti di accaparrarsela, si scontrarono fra loro
in tal modo che ciascuno tagliò il collo all'altro. |
 |
| 6c |
Óðinn sótti til náttstaðar til jötuns þess, er Baugi hét, bróðir
Suttungs. Baugi kallaði illt fjárhald sitt ok sagði, at þrælar hans níu höfðu
drepizt, en talðist eigi vita sér ván verkmanna. En Óðinn nefndist fyrir honum
Bölverkr. Hann bauð at taka upp níu manna verk fyrir Bauga, en mælti sér til
kaups einn drykk af Suttungamiði. Baugi kvaðst einskis ráð eiga at miðinum,
sagði, at Suttungr vildi einn hafa, en fara kveðst hann mundu með Bölverki, ok
freista, ef þeir fengi mjöðinn. |
Óðinn cercò dunque un riparo
per la notte presso quel gigante che si chiama Baugi, fratello di
Suttungr. Baugi si lamentò della
propria situazione, raccontò che i suoi nove servi si erano uccisi e credeva di
non poter trovare altri lavoranti. Óðinn
disse di chiamarsi Bölverkr e
offrì a Baugi di svolgere il lavoro di nove uomini, ma domandò come ricompensa
per sé un sorso dell'idromele di Suttungr.
Baugi rispose che non poteva avere l'idromele, poiché
Suttungr lo voleva per sé solo, ma
promise che sarebbe andato insieme a
Bölverkr e avrebbe cercato di ottenerlo. |
 |
| 6d |
Bölverkr vann um sumarit níu manna verk fyrir Bauga, en at vetri
beiddi hann Bauga leigu sínnar. Þá fara þeir báðir til Suttungs. Baugi segir
Suttungi, bróður sínum, kaup þeira Bölverks, en Suttungr synjar þverliga hvers
dropa af miðinum. Þá mælti Bölverkr til Bauga, at þeir skyldu freista véla
nökkurra, ef þeir megi ná miðinum, en Baugi lætr þat vel vera. Þá dregr Bölverkr
fram nafar þann, er Rati heitir, ok mælti, at Baugi skal bora bjargit, ef
nafarrinn bítr. Hann gerir svá. Þá segir Baugi, at gegnum er borat bjargit, en
Bölverkr blæss í nafarsraufina, ok hrjóta spænirnir upp í móti honum. Þá fann
hann, at Baugi vildi svíkja hann, ok bað bora gegnum bjargit. Baugi boraði enn,
en er Bölverkr blés annat sinn, þá fuku inn spænirnir. Þá brást Bölverkr í
ormslíki ok skreið inn í nafarsraufina, en Baugi stakk eftir honum nafrinum ok
missti hans. |
Bölverkr durante l'estate fece
il lavoro di nove uomini per Baugi, ma quando fu inverno chiese a Baugi la
propria paga. Andarono allora entrambi da
Suttungr. Baugi raccontò a Suttungr,
suo fratello, il patto che aveva con
Bölverkr, ma Suttungr negò
fermamente anche una sola goccia di idromele.
Bölverkr disse allora a Baugi
che dovevano preparare un qualche piano per impossessarsi dell'idromele e Baugi
si disse d'accordo. Allora Bölverkr
estrasse quella trivella che si chiama Rati e disse a Baugi di perforare la
roccia, se la trivella era abbastanza affilata e Baugi così fece. Baugi disse
poi che la roccia era forata, ma
Bölverkr soffiò dentro al foro e i frammenti gli volarono addosso. Comprese
quindi che Baugi voleva ingannarlo e gli disse di perforare la roccia fino in
fondo. Baugi perforò ancora, ma quando
Bölverkr soffiò una seconda
volta, i frammenti caddero all'interno.
Bölverkr assunse allora la forma
di serpente, strisciò dentro al foro, mentre Baugi cercò di infilzarlo con la
trivella, ma lo mancò. |
 |
| 6e |
Fór Bölverkr þar til, sem
Gunnlöð var, ok lá hjá henni þrjár nætr, ok þá lofaði hon honum at drekka af
miðinum þrjá drykki. Í inum fyrsta drykk drakk hann allt ór Óðrøri, en í öðrum
ór Boðn, í inum þriðja ór Són, ok hafði hann þá allan mjöðinn. Þá brást hann í
arnarham ok flaug sem ákafast. |
Bölverkr si recò ove si trovava
Gunnlöð e giacque con lei per tre notti
e allora lei gli permise di bere tre sorsi dell'idromele. Solo col primo sorso
egli vuotò Óðrørir, col secondo vuotò Boðni e col terzo Són e così finì tutto
l'idromele. Prese quindi forma d'aquila e volò via più veloce che poté. |
|
| 6f |
En er Suttungr sá flug arnarins, tók hann sér arnarham ok flaug
eftir honum. En er æsir sá, hvar Óðinn flaug, þá settu þeir út í garðinn ker
sín, en er Óðinn kom inn of Ásgarð, þá spýtti hann upp miðinum í kerin, en honum
var þá svá nær komit, at Suttungr myndi ná honum, at hann sendi aftr suman
mjöðinn, ok var þess ekki gǿtt. Hafði þat hverr, er vildi, ok köllum vér þat
skáldfífla hlut. En Suttungamjöð gaf Óðinn ásunum ok þeim mönnum, er yrkja
kunnu. Því köllum vér skáldskapinn feng Óðins ok fund ok drykk hans ok gjöf hans
ok drykk ásanna.» |
Quando
Suttungr vide l'aquila in volo, si
trasformò anch'egli in aquila e gli volò dietro. Ma quando gli
Æsir videro dove stesse volando
Óðinn, portarono fuori dalla corte i loro
vasi e quando Óðinn giunse vicino ad
Ásgarðr sputò dentro i vasi, ma stava
quasi per essere raggiunto da Suttungr
e perse dietro di sé una parte dell'idromele, di cui nessuno approfittò. Di
questa parte può disporre chiunque lo voglia e noi la chiamiamo «parte del
poetastro [skáldfifl]». L'idromele di
Suttungr fu donato da
Óðinn agli
Æsir e a quegli uomini che sanno
comporre versi. Per questo noi chiamiamo la poesia «conquista di
Óðinn», «scoperta di
Óðinn», «bevanda di
Óðinn», «dono di
Óðinn» o «bevanda degli
Æsir». |
|
|
|
|
|
|
7 |
Hér segir hversu skylja skal
skáldskap. |
Qui si dice di come si debba
ripartire l'arte scaldica. |
|
| 7a |
Þá mælti Ægir: — Hversu á marga
lund breytið þér orðtökum skáldskapar, eða hversu mörg eru kyn skáldskaparins? |
Disse quindi
Ægir: — In quanti modi voi variate il
repertorio poetico e quanti sono gli elementi essenziali dell'arte scaldica? |
|
| 7b |
Þá mælti Bragi: — Tvenn eru kyn
þau er greina skáldskap allan. |
Disse allora
Bragi: — Due sono gli
elementi su cui si basa tutta l'arte scaldica. |
|
| 7c |
Ægir spyrr: — Hver tvenn?
Bragi segir: — Mál ok hættir. |
Chiese Ægir: — Quali sono questi due?
Disse Bragi: — Il linguaggio e la metrica. |
|
| 7d |
— Hvert máltak er haft til
skáldskapar?
— Þrenn er grein skáldskaparmáls.
— Hver? |
—
Che tipo di linguaggio viene usato per la poesia?
— Esistono tre tipi di linguaggio
poetico.
— Quali? |
|
| 7e |
— Svá at nefna hvern hlut, sem
heitir. Önnur grein er sú, er heitir fornöfn. In þriðja málsgrein er sú, er
kölluð er kenning, ok er sú grein svá sett, at vér köllum Óðin eða Þór eða Tý
eða einhvern af ásum eða álfum, ok hvern þeira, er ek nefni til, þá tek ek með
heiti af eign annars ássins eða get ek hans verka nökkurra. |
— Il primo è chiamare ciascuna
cosa col proprio nome. Il secondo tipo è detto «sostituzione» [fornöfn]
Il terzo tipo di linguaggio è chiamato «metafora» [kenning], e viene
applicato in questo modo: mettiamo di voler nominare
Óðinn,
Þórr, Týr o uno qualunque degli
Æsir o degli elfi; per ciascuno che si
voglia menzionare, si usa il nome di qualche altro áss oppure si accenna
a qualche sua impresa. |
 |
| 7f |
Þá eignast hann nafnit, en eigi
hinn, er nefndr var, svá sem vér köllum sigtý eða hangatý eða farmatýr, þat er
þá Óðins heiti, ok köllum vér þat kent heiti. Svá ok at kalla reiðartý. |
Tale nome viene quindi attribuito
a costui e non a chi effettivamente lo possedeva, proprio come quando diciamo “Týr della vittoria”, “Týr degli impiccati” e “Týr delle navi”: questi sono nomi di
Óðinn, che noi chiamiamo «perifrasi» [kent
heiti]. È così anche quando diciamo “Týr
del carro”. |
 |
|
|
|
|
|
8 |
[Orðum beint til ungra skálda] |
[Parole per i giovani poeti] |
 |
| 8a |
En þetta er nú at segja ungum
skáldum þeim er girnask at nema mál skáldskapar ok heyja sér orðfjölða með
fornum heitum eða girnask þeir at kunna skilja þat, er hulit er kveðit: þá skili
hann þessa bók til fróðleiks ok skemmtunar. |
Ora occorre dire questo ai
giovani poeti che desiderino apprendere il linguaggio poetico e arricchire il
proprio repertorio espressivo mediante i nomi antichi, o che desiderino poter
comprendere ciò che vien detto in modo oscuro: che prendano questo libro come
fonte di conoscenza e di diletto. |
|
| 8b |
En ekki er at gleyma eða ósanna
svá þessar sögur at taka ór skáldskapinum fornar kenningar, þær er höfuðskáld
hafa sér líka látit. En eigi skulu kristnir menn trúa á heiðin goð ok eigi á
sannyndi þessa sagnar annan veg en svá sem hér finnsk í upphafi bókar er sagt er
frá atburðum þeim er mannfólkit viltisk frá réttri trú, ok þá næst frá Tyrkjum,
hvernig Asiamenn þeir er Æsir eru kallaðir fölsuðu frásagnir þær frá þeim
tíðindum er gerðusk í Troju til þess at landfólkit skyldi trúa þá guð vera. |
Non bisogna per altro dimenticare
o discreditare queste saghe tanto da escludere dall'arte poetica le antiche
kenningar, con cui grandi poeti si sono dilettati. I cristiani, inoltre, non
dovranno certo mettersi a credere in dèi pagani o ritenere vere queste saghe,
più di quanto non abbiano già fatto con l'inizio del libro, ove si narra degli
eventi che condussero l'umanità lontano dalla vera fede e, in seguito, si
racconta dei Turchi, e di come gli uomini dell'Asia, che erano chiamati
Æsir, falsarono i racconti di ciò che
accadde a Troia, affinché le genti li ritenessero dèi. |
|
| 8c |
Priamus konungr í Troju var
höfðingi mikill yfir öllum her Tyrkja ok hans synir váru tignastir af öllum her
hans. Sá salr hinn ágæti er Æsir kölluðu Brimis sal eða bjórsal, þat var höll
Priamus konungs. En þat er þeir gera langa frásögn of ragnarøkr, þat er
Trojumanna orrosta. |
Re Priamo a Troia fu un grande
condottiero per tutta la moltitudine dei Turchi e i suoi figli erano i più
rinomati di tutta la sua armata. Quella meravigliosa sala che gli
Æsir chiamarono «sala di
Brimir» o «sala da birra», questa
era la höll di re Priamo. Quando poi essi raccontano la lunga storia del
ragnarøkr, stavano in realtà
narrando della guerra di Troia. |
|
| 8d |
Þat er frá sagt at Ökuþórr engdi
oxahöfði ok dró at borði Miðgarðsorm, en ormrinn helt svá lífinu at hann søktisk
í hafit. Eptir þeim dǿmum er þetta sagt er Ektor drap Volukrontem ágætan kappa
at ásjánda inum mikla Akille ok teygði hann svá at sér með höfði hins drepna
þess er þeir jöfnuðu til oxans þess er Ökuþórr hafði höfuðit af. |
Si narra poi che
Ökuþórr mise all'amo la testa del bue e
tirò fino al bordo il Miðgarðsormr,
ma il serpente sopravvisse e sprofondò di nuovo in mare. Questi racconti si
basano sulla storia di Ettore, il quale uccise Volucronte, famoso campione,
sotto gli occhi del grande Achille. Ettore lo attrasse poi verso di sé con la
testa dell'ucciso. Questa, dissero in seguito gli
Æsir, era la testa di quel bue
decapitato da Ökuþórr.. |
 |
| 8e |
En er Akilleus var dreginn í
þetta ófǿri með sínu kappi þá var honum sú ein lífshjálpin at flýja undan
anvænligu höggvi Hektoris ok þó sárr. Svá er ok sagt at Ektor sótti svá ákafliga
orrostuna ok svá miklir váru ofrhugir hans er hann sá Akilleus at engi hlutr var
svá sterkr at standask mætti fyrir honum, ok er hann misti Akilleus ok hann var
flýiðr þá sefaði hann svá reiði sína at hann drap þann kappa er Roddrus hét. |
Achille, però, fu attratto in
questo trappola a causa della sua audacia e la sua unica salvezza fu di fuggire
dai colpi di Ettore, sebbene fosse ferito. È anche detto che Ettore si gettò
così violentemente in battaglia e che fosse talmente grande il suo impeto quando
vide Achille che nulla fosse abbastanza forte da potergli stare innanzi. Quando
poi mancò Achille e questi gli sfuggì, placò la sua ira uccidendo il campione
chiamato Rodio. |
 |
| 8f |
Svá sögðu Æsir at þá er Ökuþórr
misti ormsins þá drap hann Ymi jötunn, en við ragnarøkr kom Miðgarðsormr
váveifliga at Þór ok blés á hann eitri ok hjó hann til bana, en eigi nentu Æsir
at segja svá at Ökuþórr hefði þí látizk at einn stigi yfir hann dauðan þótt svá
hefði verit, en meir hröpuðu þeir frásögninni en satt var en þeir sögðu at
Miðgarðsormr fengi þar bana. |
Per questo gli
Æsir raccontarono che quando
Ökuþórr mancò il serpente, allora uccise
il gigante Hymir, ma nel
ragnarøkr il
Miðgarðsormr giunse da
Þórr, tremendo e improvviso, soffiandogli
veleno addosso e lo ferì a morte, ma gli
Æsir non vollero dire che Ökuþórr
fosse finito così e che qualcuno stesse al di sopra di lui, morto, anche se così
accadde, ma esagerarono la narrazione oltre quanto fosse vero quando
raccontarono che il Miðgarðsormr
incontrò la morte. |
 |
| 8g |
En þat fǿrðu þeir til, þótt
Akilleus bar banaorð af Ektori þá lá hann dauðr á sama velli af þeim sökum. Þat
gerðu þeir Elenus ok Alexander. Þann Elenus kalla Æsir Ála. Þat segja þeir at
hann hefndi bróður síns ok hann lifði þá er öll goðin váru dauð ok sloknaðr var
eldrinn sá er brendr var Ásgarðr ok allar eignir goðanna. |
Inoltre essi addussero a prova di
questo che, nonostante Achille fosse l'uccisore di Ettore, giacesse morto sullo
stesso campo. Questo [lo] fecero Eleno e Alessandro. Poi gli
Æsir chiamarono Eleno Áli e
raccontarono che egli vendicò suo fratello e visse quando tutti gli dèi erano
morti e fu appiccato quel fuoco in cui bruciò
Ásgarðr e tutti i possedimenti degli
dèi. |
 |
| 8h |
En Pirrus, honum jöfnuðu þeir til
Fenrisúlfs, hann drap Óðin, en Pirrus mátti vargr heita at þeira trú þvíat eigi
þyrmði hann griðastöðunum er hann drap konunginn í hofinu fyrir stalla Þórs. |
Ancora essi equipararono Pirro a
Fenrisúlfr, colui che uccise
Óðinn, e Pirro poteva essere chiamato
«lupo» secondo le loro credenze, poiché non mostrò pietà per i luoghi sacri
quando uccise il re nel tempio davanti all'altare di
Þórr. |
 |
| 8i |
Þat kalla þeir Surtaloga er Troja
brann. |
Essi chiamarono «fuoco di
Surtr» l'incendio di Troia. |
|
| 8j |
En Móði ok Magni synir Ökuþórs
kvámu at krefja landa Ála eða Viðar. Hann er Eneas, hann kom braut af Troju ok
vann síðan stór verk. Svá er ok sagt at synir Ektoris kómu til Frigialands ok
settusk sjálfir í þat ríki, en ráku í braut Elenum. |
Móði e Magni, figli di
Ökuþórr, giunsero a reclamare la terra di
Áli o
Viðarr. Questi in realtà è Enea, che giunse lontano da Troia e da allora
compì grandi imprese. È anche detto che i figli di Ettore giunsero fino in
Frigia e si stabilirono in quel regno, ma da esso bandirono Eleno. |
|
|
|
|
|
|
|
[T] Upphaf kenninga |
Inizio delle kenningar |
|
| 9 |
Óðinsheiti ok Óðinskenningar |
[Denominazioni e kenningar
per Óðinn] |
|
| 9a |
Enn skal láta heyra dǿmin hvernig
höfuðskáldin hafa látit sér sóma at yrkja eftir þessum heitum ok kenningum, svá
sem segir Arnórr jarlaskáld, at hann heiti Alföðr: |
Verranno ora presentati esempi di
quello che i grandi poeti siano giunti a comporre utilizzando metafore e
kenningar, come quando Arnórr jarlaskáld dice di colui che si chiama
Allföðr: |
 |
| |
|
{1} |
Nú hykk slíðrhugaðs segja,
síð léttir mér stríða;
þýtr Alföður, ýtum
jarls kostu, brim hrosta. |
|
|
Or penso alle genti di contare
le virtù, i tormenti a lungo restan,
dello jarl mentetorta; la “spuma”
risuona “del malto di Allföðr”. |
| |
Hér kallar hann ok skáldskapinn
hrostabrim Alföður. |
Qui egli chiama l'arte poetica
anche “spuma del malto di Allföðr”.
|
| 9b |
Hávarðr halti kvað svá: |
Hávarðr lo zoppo disse così: |
 |
| |
|
{2} |
Nú er jódraugum ægis
arnar flaug, ok bauga,
hygg ek at heimboð þiggi
Hangagoðs, of vangi. |
|
|
Or per gli “equini tronchi di
Ægir”
un volo d'aquila è sopra il campo
e anelli, mi par che riceveranno
da Hangagoð un invito. |
| 9c |
Svá kvað Víga-Glúmr: |
Questo disse Víga-Glúmr: |
 |
| |
|
{3} |
Lattisk herr með höttu
Hangatýs at ganga,
þóttit þeim at hætta
þekkiligt, fyrir brekku. |
|
|
Prese l'armata col “berretto
di Hangatýr” ad andare,
parve a lor così di osare
sul pendio, amabilmente. |
| 9d |
Svá kvað Refr: |
Questo disse Refr: |
 |
| |
|
{4} |
Opt kom, jarðar leiptra,
er Baldr hniginn skaldi,
hollr at helgu fulli
Hrafnásar mér, stafna. |
|
|
“Baldr del
lampo di terra da prore
battuta”, ei allo scaldo mancato,
giunse a me spesso, molto devoto
al “calice sacro di Hrafnáss”. |
| 9e |
Svá kvað Eyvindr Skáldaspillir:
|
Così disse Eyvindr
skáldaspillir: |
 |
| |
|
{5} |
Ok Sigurðr
hinn er svönum veitti
hróka bjór
Haddingja vals
Farmatýs,
fjörvi næmðu
jarðráðendr
á Öglói. |
|
|
E Sigurðr
lui che ai “cigni di Farmatýr”
“birra dei cormorani del caduto”
degli Haddingjar
procurò,
della vita privarono
i sovrani della terra
a Ögló. |
| 9f |
Svá kvað Glúmr Geirason: |
Così disse Glúmr Geirason: |
 |
| |
|
{6} |
Þar var, þrafna byrjar,
þeim er stýrðu goð, Beima
sjalfr í sǿkiálfi
Sigtýr Atals dýra. |
|
|
Lo stesso Sigtýr viveva
nel guerrelfo delle “belve
di Atall, per chi gli dèi guidavan
al “Beimi dei bagli del vento”. |
| 9g |
Svá kvað Eyvindr enn: |
Questo disse ancora Eyvindr: |
 |
| |
|
{7} |
Göndul ok Skögul
sendi Gautatýr
at kjósa of konunga,
hverr Yngva ættar
skyldi með Óðni fara
ok í Valhöllu vera. |
|
|
Göndul e Skögul
Gautatýr mandò
per sceglier fra re
chi di casa d'Yngvi
con Óðinn sarebbe andato
e in Valhöll arrivato. |
| 9h |
Svá kvað Úlfr Uggason: |
Questo disse Úlfr Uggason: |
 |
| |
|
{8} |
Ríðr at vilgi víðu
víðfrægr, en mér líða,
Hroptatýr, of hvápta
hróðrmál, sonar báli. |
|
|
Lontano assai cavalca
ben celebre, ma un'ode
da' labbra mie, Hroptatýr,
dal figlio, va, sulla pira. |
| 9i |
Svá kvað Þjóðólfr inn Hvinverski:
|
Questo disse Þjóðólfr di Hvinir: |
 |
| |
|
{9} |
Valr lá þar á sandi,
vitinn inum eineygja
Friggjar faðmbyggvi,
fögnuðum dáð slíkri. |
|
|
Un caduto sulla sabbia giaceva,
all'“occhio solo” egli era destinato
che nell'abbraccio di Frigg dimora
e ne lodammo noi la grande impresa. |
| 9j |
Þat kvað Hallfrøðr: |
Questo disse Hallfrøðr: |
 |
| |
|
{10} |
Sannyrðum spenr sverða
snarr þiggjandi viggjar
barrhaddaða byrjar
biðkván und sik Þriðja. |
|
|
Con la “schietta lingua delle spade”
svelto il “cavallo del vento” parendo
sotto di sé attrae la paziente
“moglie di Þriði” crinita di
foglie. |
| |
Hér er þess dǿmi, at jörð er
kölluð kona Óðins í skáldskap. |
Questo è un esempio di come la
terra sia chiamata “moglie di Óðinn” in
poesia. |
|
| 9k |
Svá er hér sagt, at Eyvindr kvað:
|
Qui si trova quel che Eyvindr
disse: |
 |
| |
|
{11} |
Hermóðr ok Bragi,
kvað Hroptatýr,
gangið í gögn grami,
því at konungr ferr,
sá er kappi þykkir,
til hallar hinig. |
|
|
Hermóðr e
Bragi,
Hroptatýr disse,
l'uom d'arme incontrate,
poiché un re giunge,
che eroe si rivela,
qui nella sala. |
| 9l |
Svá kvað Kormákr: |
Questo disse Kormákr: |
 |
| |
|
{12} |
Eykr með ennidúki
jarðhljótr díafjarðar
breyti hún sá er beinan
bindr. Seið Yggr til Rindar. |
|
|
Col serto il “donator” è onorato
“del divin fiordo” da “chi ottenne
la terra”, che già noce d'albero
lega. Yggr ammalia Rindr. |
| 9m |
Svá kvað Steinþórr: |
Questo disse Steinþórr: |
 |
| |
|
{13} |
Forngervan á ek firnum
farms Gunnlaðar arma
horna fors at hrósa
hlítstyggs ok þó lítlum. |
|
|
Ho io gran gioia per l'antica
“cascata dei corni” dell'alto
“fardel delle braccia di Gunnlöð”,
sebben sia ancor ciò cosa poca. |
| 9n |
Svá kvað Úlfr Uggason: |
Questo disse Úlfr Uggasson: |
 |
| |
|
{14} |
Þar hykk sigrunni svinnum
sylgs valkyrjur fylgja
heilags tafns ok hrafna.
Hlaut innan svá minnum |
|
|
Le
Valkyrjur là vedo affiancare
l'“albero saggio della vittoria”
ai corvi brindar e a sacra spoglia.
Ricordo rende all'interno onore. |
| 9o |
Svá kvað Egill Skallagrímsson:
|
Questo disse Egill Skallagrímsson: |
 |
| |
| {15} |
Blót ek eigi af því
bróður Vílis
guðjaðar
at ek gjarna sjá.
Þó hefir Míms vinr
mér of fengit
bölva bǿtr
er it betra telk. |
|
|
Io non immolo
al fratello di Víli,
“altissimo dio”,
non bramerei farlo.
Sebben l'“amico
di Mímir” trovòmmi
sollievi ai dolori
che al meglio racconto. |
| |
| {16} |
Gafumk íþrótt
ulfs of bági
vígi vanr
vammi firrða. |
|
|
Un talento mi diede
il “nemico del lupo”
pronto a battaglia
privo d'infamia. |
| |
Hér er hann kallaðr guðjaðarr ok
Míms vinr ok úlfs bági. |
Qui [Óðinn] è chiamato “altissimo dio”, “amico di
Mímir” e “nemico del lupo”. |
| 9p |
Svá kvað Refr: |
Così disse Refr: |
 |
| |
| {17} |
Þér eigu vér veigar
Valgautr salar brautar
Fals hrannvala fannar
framr valdi tamr gjalda. |
|
|
A te dobbiamo “di
Falr”, o
Valgautr,
“le bevande”, capitano valente
della “sala del corso della folata
di neve dei destrieri dei flutti”. |
| 9q |
Svá kvað Einarr Skálaglamm: |
Così disse Einarr skálaglamm: |
 |
| |
| {18} |
Hljóta mun ek, né hlítir,
Hertýs, of þat frýju,
fyrir örþeysi at ausa
austr víngnóðar flausta. |
|
|
Riuscirò io ad aggottar la sentina,
e non occorrà per ciò d'incitarmi,
“del vascello di Hertýr”, davanti
a “chi le navi avviar fa veloci”. |
| 9r |
Svá kvað Úlfr Uggason: |
Così disse Úlfr Uggasson: |
 |
| |
| {19} |
Kostigr ríðr at kesti
kynfróðs þeim er goð hlóðu
hrafnfreistaðar hesti
Heimdallr at mög fallinn. |
|
|
Al rogo, da dèi allestito,
cavalca Heimdallr il sommo
ad onor del figlio caduto
del veggente che i corvi doma. |
| 9s |
Svá er sagt í Eiríksmálum: |
Così è detto nell'Eiríksmál: |
 |
| |
| {20} |
Hvat er þat drauma, kvað Óðinn,
ek hugðumk fyrir dag rísa
Valhöll ryðja
fyrir vegnu fólki,
vekða ek einherja,
bæða ek upp rísa,
bekki at strá,
bjórker leyðra,
valkyrjur vín bera
sem vísi komi. |
|
|
Che sogno è questo, chiese
Óðinn,
mi parve d'alzarmi prima del giorno,
Valhöll di allestire
per l'arme dei caduti,
di destare gli Einherhjar,
a lor dir di alzarsi,
panche disporre,
pinte mondare,
alle Valkyrjur di portar vino
tal quando un nobile giunge. |
| 9t |
Þat kvað Kormákr: |
Così disse Kormákr: |
 |
| |
| {21} |
Algildan bið ek aldar
allvald of mér halda
ýs bifvangi Yngva
ungr. Fór Hroptr með Gungni. |
|
|
Io ancor giovane il sire prego
della stirpe di Yngvi, egregio,
sopra me dell'“arco il giaciglio”
tener. Con Gungnir, Hroptr andò. |
| 9u |
Þat kvað Þórόlfr: |
Disse Þórόlfr: |
 |
| |
| {22} |
Sagði hitt er hugði
Hliðskjalfar gramr sjalfum
hlífar styggs þar er högnir
Háreks liðar váru. |
|
|
Disse fra sé quel che pensava
a Hliðskjálf il reggente
quando abbattute fûr di Hárekr,
sdegnoso di scudo, le schiere. |
| 9v |
Svá kvað Eyvindr: |
Così disse Eyvindr: |
 |
| |
| {23} |
Hinn er Surts
ór søkkdölum
farmagnuðr
fljúgandi bar. |
|
|
Esso, che dalle
profonde valli
di Surtr,
Farmaguðr
in volo portò. |
| 9w |
Svá kvað Bragi: |
Così disse Bragi: |
 |
| |
|
{24} |
Þat erumk sýnt at snemma
sonr Aldaföðrs vildi
afls við úri þafðan
jarðar reist of freista. |
|
|
Presto io intesi ben chiaro di come
il figlio di Aldaföðr volesse
in forza il “serpe attorno la terra”
batter, contorto d'acqua percosso. |
| 9x |
Svá kvað Einarr: |
Questo disse Einarr: |
 |
| |
| {25} |
Þvíat fjölkostigr flestu
flestr ræðr við son Bestlu,
tekit hefi ek morðs til mærðar,
mæringr en þú færa. |
|
|
Poiché molti campioni assai meno
di te riescon sovente vincenti
contro il figlio di Bestla, un encomio,
in poema di guerra, ho composto. |
| 9y |
Svá kvað Þorvaldr blönduskáld:
|
Così disse Þorvaldr blönduskáld: |
 |
| |
| {26} |
Nú hef ek mart
í miði greipat
burar Bors
Búra arfa. |
|
|
Ora ne ho preso
molto idromele
del figlio di Borr
di Búri erede. |
|
|
|
|
|
10 |
Skáldskaparkenningar |
[Kenningar per l'arte
scaldica] |
|
| 10a |
Hér skal heyra hvé skáldin hafa
kennt skáldskapinn eftir þessum heitum er áðr eru rituð, svá sem er at kalla
Kvasis dreyra ok dverga skip, dverga mjöð, jötna mjöð, Suttunga mjöð, Óðins
mjöð, Ása mjöð, föðurgjöld jötna, lögr Óðreris ok Boðnar ok Sónar ok fyllr, lögr
Hnitbjarga, fengr ok fundr ok farmr ok gjöf Óðins. |
Ora si udirà come i poeti abbiano
nominato l'arte poetica per mezzo delle denominazioni di cui è stato scritto in
precedenza, ovvero “sangue di Kvasir”,
“barca dei nani”, “idromele dei nani”, “idromele dei giganti”, “idromele di
Suttungr”, “idromele di
Óðinn”, “idromele degli
Æsir”, “guidrigildo dei giganti”,
“liquido” o anche “contenuto di Óðreyrir, di Boðn, di Són”, “liquido di
Hnitbjörg”, “bottino, scoperta e dono di
Óðinn”, ed è anche stata chiamata così. |
 |
| 10b |
Svá sem hér er kveðit er orti
Einarr skálaglamm: |
Come scrisse Einarr skálaglamm: |
 |
| |
| {27} |
Hugstóran bið ek heyra,
heyr, jarl, Kvasis dreyra,
foldar vörð á fyrða
fjarðleggjar brim dreggjar. |
|
|
Io prego il magnanimo di ascoltar,
odi il “sangue di Kvasir”, o jarl
“guardian della landa”, la “spuma del lievito
degli uomini delle gambe del fiordo”. |
| 10c |
Ok sem kvað Einarr enn
skálaglamm: |
E così ancora disse
Einarr skálaglamm: |
 |
| |
| {28} |
Ullar gengr of alla
asksögn þess er hvöt magnar
byrgis böðvar sorgar
bergs geymilá dverga. |
|
|
Sulla “turba dei legni di
Ullr”
di colui che la brama alimenta
di “dolor del riparo in battaglia”
“acqua” scorre “dai monti dei nani”. |
| 10d |
Svá sem kvað Ormr
Steinþórsson: |
Così come disse Ormr
Steinþórsson: |
 |
| |
| {29} |
At væri borit bjórs
bríkar ok mitt lík,
rekkar nemi dauðs drykk
Dvalins, í einn sal |
|
|
Che il corpo del “trave di vesti”
e 'l mio nato fosse, “la beva
di Dvalinn” abbian gli eroi
per il morto, in unica sala. |
| 10e |
Ok sem Refr kvað: |
E come disse Refr: |
 |
| |
| {30} |
Grjótaldar ték gildi
geðreinar Þórsteini.
Berg-Mǿra glymr bára,
bið ek lýða† kyn hlýða. |
|
|
Del “poggio del senno” io colgo “il
banchetto”
del “popol di pietra” a favore di Þórsteinn.
Dei “Mǿrir di rupe” risacca risuona
che alle genti io prego di stare a sentir. |
| 10f |
Svá sem kvað Egill: |
Così disse Egill: |
 |
| |
| {31} |
Buðumk hilmir löð,
þar á ek hróðrs of kvöð.
Bar ek Óðins mjöð
á Engla bjöð. |
|
|
Il re albergo per me dispose
ché cantar potessi una lode.
“Di Óðinn l'idromele” io presi
là sulla terra degli Inglesi. |
| 10g |
Ok sem kvað Glúmr
Geirason: |
E come disse Glúmr
Geirason: |
 |
| |
| {32} |
Hlýði, hapta beiðis
hefk, mildingar, gildi.
Því biðjum vér þagnar
þegna tjón at fregnum. |
|
|
Udite, al “banchetto del sire
dei ceppi” pei prìncipi inizio.
Il silenzio chiediamo, poiché
degli astanti il lutto sappiamo. |
| 10h |
Ok sem kvað Eyvindr: |
E così disse Eyvindr: |
 |
| |
| {33} |
Vilja ek hljóð
at Hárs líði,
meðan Gillings
gjöldum yppik,
meðan hans ætt
í hverlegi
gálga farms
til goða teljum. |
|
|
Ora io voglio silenzio
per il “liquore di Hár"
mentre “di Gillingr”, alto,
“l'oro” posso cantare,
mentre la stirpe sua
con l'“acqua della giara
del fardel sulla forca”
fino agli dèi contiamo. |
| 10i |
Svá sem Einarr kvað
skálaglamm: |
Così come disse Einarr
skálaglamm: |
 |
| |
| {34} |
Eisar vágr fyrir vísa,
verk Rögnis mér hagna,
þýtr Óðreris alda,
aldr hafs, við fles galdra. |
|
|
Dinnanzi al re l'onda si riversa,
“l'opera di Rögnir” mi soccorre,
“di Óðrerir” risuona “il maroso”,
ritmo del mar, sugli “scogli del canto”. |
| 10j |
Ok enn sem hann kvað:
|
Ed ancora egli disse: |
 |
| |
| {35} |
Nú er þats Boðnar bára,
berg-Saxa, tér vaxa,
gørvi í höll ok hlýði
hljóð fley jöfurs þjóðir. |
|
|
Ecco il momento: la “risacca di Boðn”
s'ingrossa, la truppa del principe
nella höll resti silente ed ascolti
il “traghetto dei Sassoni di rupe”. |
| 10k |
Ok sem kvað Eilífr
Guðrúnarson: |
E come disse Eilífr
Guðrúnarson: |
 |
| |
| {36} |
Verði þér, alls orða
oss grǿr of kon mæran
á sefreinu Sónar
sáð, vingjöfum ráða. |
|
|
Dacché pel nobil discendente
“di Sónr il seme” in noi cresce,
gentil, sul “campo di parole”,
un dono decider dovete. |
| 10l |
Svá sem kvað
Völu-Steinn: |
Così come disse
Völu-Steinn: |
 |
| |
| {37} |
Heyr Míms vinar mína,
mér er fundr gefinn Þundar,
við góma sker glymja
glaumbergs, Egill, strauma. |
|
|
Ascolta – a me fu donata, o Egill,
la “scoperta di Þundr” – dal mio
petto
risuonar sugli “scogli della bocca”
la “corrente dell'amico di Mímir”. |
| 10m |
Svá kvað Ormr
Steinþórsson: |
Così disse Ormr
Steinþórsson: |
 |
| |
| {38} |
Seggir þurfut ala ugg,
engu sný ek í Viðurs feng
háði, kunnum hróðrsmíð
haga, of mínn brag. |
|
|
Timor non occorre insinuare
sui canti miei, non certo infamia
al “bottin di Viðurr” dar voglio;
opre di lode sappiam creare. |
| 10n |
Svá kvað Úlfr Uggason: |
Così disse Úlfr Uggason: |
 |
| |
| {39} |
Hoddmildum ték hildar
hugreifum Óleifi,
hann vil ek at gjöf Grímnis,
geð-Njarðar lá, kveðja. |
|
|
Per Óleifr “largo con l'oro” io colgo
“dall'ingegno del Njörðr battagliero
il liquore”; lui ora io richiamo
all'ascolto del “dono di Grímnir”. |
| 10o |
Skáldskapr er kallaðr
sjár eða lögr dverganna, fyrir því at Kvasis blóð var lögr í Óðreri, áðr
mjöðrinn væri gjörr, ok þar gerðist hann í katlinum, ok er hann kallaðr fyrir
því hverlögr Óðins, svá sem kvað Eyvindr ok fyrr var ritat: |
L'arte scaldica è
chiamata “mare” o “liquido dei nani”, poiché il sangue di
Kvasir era il liquido contenuto dentro
Óðrerir prima che diventasse l'idromele. In seguito venne messo nel secchio e fu
chiamato per questo “l'acqua della giara di
Óðinn”, così come disse Eyvindr ed è stato prima riportato: |
 |
| |
| {40} |
Meðan hans ætt
í hverlegi
gálga farms
til goða teljum. |
|
|
Mentre la stirpe sua
con l'“acqua della giara
del fardel sulla forca”
fino agli dèi contiamo. |
| 10p |
Enn er kallaðr
skáldskaprinn far eða líð dverganna; líð heitir öl ok líð heitir skip. Svá er
tekit til dǿma, at skáldskapr er nú kallaðr fyrir því skip dverga, svá sem hér
segir: |
Ancora, l'arte scaldica
è chiamata “vascello” o “liquore dei nani”; la birra può chiamarsi “liquore” ed
è dunque un sinonimo di “nave”. Si sostiene che questa sia la ragione per cui
l'arte scaldica sia ora chiamata “la nave dei nani”, così come qui si dice: |
 |
| |
| {41} |
Bæði á ek til brúðar
bergjarls ok skip dverga
sollinn vind at senda
seinfyrnd götu eina. |
|
|
L'indomito “vento” posseggo
“di sposa del nobil di rupe”
e “nave perpetua dei nani”
a correr medesimo passo. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
11 |
Þórskenningar |
[Kenningar per Þórr] |
|
| 11a |
Hvernig skal kenna
Þór? Svá at kalla hann son Óðins ok Jarðar, faðir Magna ok Móða ok Þrúðar, verr
Sifjar, stjúpfaðir Ullar, stýrandi ok eigandi Mjöllnis ok megingjarða,
Bilskirnis, verjandi Ásgarðs, Miðgarðs, dólgr ok bani jötna ok tröllkvinna,
vegandi Hrungnis, Geirrøðar, Þrívalda, dróttinn Þjálfa ok Rösku, dólgr
Miðgarðsorms, fóstri Vingnis ok Hlóru. |
Quali sono le kenningar
per Þórr? Si può chiamarlo figlio di
Óðinn e di
Jörð, padre di Magni, Móði e Þrúðr, marito
di Sif, patrigno di
Ullr, portatore e padrone di
Mjöllnir, della cintura di potere e di
Bilskírnir, difensore di Ásgarðr e
Miðgarðr, nemico e uccisore di
giganti e trollesse, uccisore di Hrugnir, Geirröðr e Þrívaldi, padrone di Þjálfi
e Röskva, nemico del Miðgarsðormr,
figlio adottivo di Vingnir e Hlóra. |
|
| 11b |
<Omissis> |
<Omissis> |
|
|
|
|
|
|
12 |
Baldrskenningar |
[Kenningar per Baldr] |
|
| 12a |
Hvernig skal kenna Baldr? Svá at
kalla hann son Óðins ok Friggjar, ver Nönnu, faðir Forseta, eigandi Hringhorna
ok Draupnis, dólgr Haðar, Heljar sinni, gráta guð. |
Quali sono le kenningar per
Baldr? Si può chiamalo figlio di
Óðinn e di
Frigg, marito di
Nanna, padre di Forseti, possessore di
Hringhorni e di Draupnir, avversario di Höðr,
compagno di Hel, dio del pianto. |
 |
| 12b |
Úlfr Uggason hefir kveðit eftir
sögu Baldrs langt skeið í Húsdrápu, ok ritat er áðr dæmi til þess, er Baldr er
svá kenndr. |
Úlfr Uggasson ha composto un lungo brano nell'Húsdrápa ispirandosi alla saga di
Baldr e anche in precedenza si trovavano
altre testimonianze scritte che Baldr
fosse chiamato in tali modi. |
|
|
|
|
|
|
13 |
Njarðarkenningar |
[Kenningar per Njörðr] |
|
|
13a |
Hvernig skal kenna
Njörd? Svá at kalla hann vagnaguð eða Vananið eða Van ok föður Freys ok Freyju,
*gefanda guð. |
Quali sono le kenningar per
Njörðr? Si può chiamarlo dio del carro,
discendente dei Vanir, vanr,
padre di Freyr e
Freyja, dio dei donatori. |
 |
| 13b |
<Omissis> |
<Omissis> |
|
|
|
|
|
|
14 |
Freyskenningar |
[Kenningar per Freyr] |
|
| 14a |
Hvernig skal kenna
Frey? Svá at kalla hann son Njarðar, bróður Freyju ok enn Vanaguð ok Vananið ok
Vanr ok árguð ok fégjafa.
|
Quali sono le kenningar per
Freyr? Si può chiamarlo figlio di
Njörðr, fratello di
Freyja e ancora dio dei
Vanir, discendente dei
Vanir, vanr, dio dei raccolti e
donatore di ricchezza. |
|
| 14b |
<Omissis> |
<Omissis> |
|
|
|
|
|
|
15 |
Heimdallarkenningar |
[Kenningar per Heimdallr] |
|
| 15a |
Hvernig skal Heimdall
kenna? Svá at kalla hann son níu mǿðra eða vörð goða, svá sem fyrr er ritat, eða
hvíta ás, Loka dólg, mensǿkir Freyju. |
Quali sono le kenningar per
Heimdallr? Si può chiamarlo figlio di
nove madri, guardiano degli dei, così come in precedenza è stato scritto, poi
áss bianco, nemico di Loki e cercatore
del monile di Freyja. |
|
|
15b |
Heimdalar höfuð
heitir sverð; svá er sagt, at hann var lostinn manns höfði í gögnum. Um hann er
kveðit í Heimdallargaldri, ok er síðan kallat höfuð mjötuðr Heimdallar; sverð
heitir manns mjötuðr. |
La spada è detta “testa di
Heimdallr”, poiché è scritto che egli
fu colpito da una testa d'uomo. Di lui si narra nell'Heimdallargaldr
e da allora la testa è detta la “condanna di
Heimdallr”. La spada è invece chiamata
la “condanna dell'uomo”. |
 |
|
15c |
Heimdallr er eigandi
Gulltopps. Hann er ok tilsǿkir Vágaskers ok Singasteins. Þá deilði hann við Loka
um Brísingamen. Hann heitir ok Vindlér. |
Heimdallr inoltre possiede
Gulltoppr. Egli si reca anche a Vágasker e a
Singasteinn, laddove affrontò Loki per
recuperare il Brísingamen. Egli è anche chiamato
Vindlér. |
 |
| 15d |
Úlfr Uggason kvað í
Húsdrápu langa stund eptir þeiri frásögu; er þess þar getit, at þeir váru í sela
líkjum; ok sonr Óðins. |
Úlfr Uggason compose un lungo
canto nell'Húsdrápa riguardo alla loro
leggenda, ove si narra anche che avevano assunto le sembianze di foche. Anche [Heimdallr è] figlio di
Óðinn. |
|
|
|
|
|
|
16 |
Týskenningar |
[Kenningar per Týr] |
|
| 16a |
Hvernig skal kenna
Tý? Svá at kalla hann einhenda ás ok úlfs fóstra, víga guð, son Óðins. |
Quali sono le kenningar per
Týr? Si può chiamarlo áss da una mano
sola, domatore del lupo, dio delle battaglie, figlio di
Óðinn. |
|
|
|
|
|
|
17 |
Bragakenningar |
[Kenningar per Bragi] |
|
|
17a |
Hvernig skal kenna
Braga? Svá at kalla hann Iðunnar ver, frumsmið bragar ok inn síðskeggja ás - af
hans nafni er sá kallaðr skeggbragi, er mikit skegg hefir - ok sonr Óðins. |
Quali sono le kenningar per
Bragi? Si può chiamarlo marito di
Iðunn, primo creatore della poesia,
áss dalla lunga barba – da questo nome, chiunque abbia una grande barba è
chiamato skeggbragi – e figlio di
Óðinn. |
 |
|
|
|
|
|
18 |
Víðarskenningar |
[Kenningar per Víðarr] |
|
|
18a |
Hvernig skal kenna
Víðar? Hann má kalla hinn þögla ás, eiganda járnskós, dólg ok bana Fenrisúlfs,
hefni ás goðanna, byggvi ás föðurtópta ok son Óðins, bróður Ásanna. |
Quali sono le kenningar per
Víðarr? Si può chiamarlo l'áss
silente, possessore della scarpa di ferro, nemico e uccisore del lupo
Fenrir, áss vendicatore degli dei,
áss che abiterà le dimore dei padri, figlio di
Óðinn e fratello degli
Æsir. |
 |
|
|
|
|
|
19 |
Válakenningar |
[Kenningar per Váli] |
|
|
19a |
Hvernig skal kenna
Vála? Svá at kalla hann son Óðins ok Rindar, stjúpson Friggjar, bróður Ásanna,
hefni ás Baldrs, dólg Haðar ok bana hans, byggvanda föðurtófta. |
Quali sono le kenningar per
Váli? Si può chiamarlo figlio di
Óðinn e di Rindr, figliastro di
Frigg, fratello degli
Æsir, áss vendicatore di
Baldr, nemico e uccisore di
Höðr, abitatore delle dimore dei padri. |
 |
|
|
|
|
|
20 |
Haðarkenningar |
[Kenningar per Höðr] |
|
|
20a |
Hvernig skal kenna
Höð? Svá at kalla hann blinda ás, Baldrs bana, skjótanda mistilteins, son Óðins,
Heljar sinna, Vála dólg. |
Quali sono le kenningar per
Höðr? Si può chiamarlo áss cieco,
assassino di Baldr, lanciatore del
vischio, figlio di Óðinn, compagno di
Hel, nemico di
Váli. |
 |
|
|
|
|
|
21 |
Ullarkenningar |
[Kenningar per Ullr] |
|
|
21a |
Hvernig skal kenna
Ull? Svá at kalla hann son Sifjar, stjúp Þórs, öndur ás, boga ás, veiði ás,
skjaldar ás. |
Quali sono le kenningar per
Ullr? Si può chiamarlo figlio di
Sif, figliastro di
Þórr, áss degli sci, áss
dell'arco, áss della caccia, áss dello scudo. |
 |
|
|
|
|
|
22 |
Hǿniskenningar |
[Kenningar per Hǿnir] |
|
|
22a |
Hvernig skal kenna
Hǿni? Svá at kalla hann sessa eða sinna eða mála Óðins ok hinn skjóta ás ok hinn
langa fót ok aurkonung. |
Quali sono le kenningar per
Hǿnir? Si può chiamarlo vicino, compagno
o amico di Óðinn, áss veloce,
lungo piede o re dell'argilla [aurkonungr]. |
 |
|
|
|
|
|
23 |
Lokakenningar |
[Kenningar per Loki] |
|
|
23a |
Hvernig skal kenna
Loka? Svá at kalla hann son Fárbauta ok Laufeyjar, Nálar, bróður Býleists ok
Helblinda, föður Vánargands, þat er Fenrisúlfr, ok Jörmungands, þat er
Miðgarðsormr, ok Heljar ok Nara ok Ála, frænda ok föðurbróður, sinna ok sessa
Óðins ok Ása, heimsǿki ok kistuskrúð Geirröðar, þjóf jötna, hafrs ok
Brísingamens ok Iðunnar epla, Sleipnis frænda, ver Sigynjar, goða dólgr,
hárskaði Sifjar, bölva smiðr, hinn slǿgi Áss, rǿgjandi ok vélandi goðanna,
ráðbani Baldrs, hinn bundni, þrætudólgr Heimdalar ok Skaða. |
Quali sono le kenningar per
Loki? Si può chiamarlo figlio di
Fárbauti e di Laufey,
di Nál, fratello di Býleistr
ed Helblindi, padre del
Vánargandr, ovvero il lupo
Fenrir, di
Jörmungandr, ovvero il
Miðgarsðormr, di
Hel, di Nari e
di Áli; parente, zio, compagno e vicino di
Óðinn e degli
Æsir, ospite e ornamento della cassa
di Geirröðr, ladro dei giganti, del capro, del
Brísingamen e delle mele di
Iðunn, congiunto di
Sleipnir, marito di
Sygin, nemico degli dèi, scempio dei capelli di
Sif, creatore di avversità, l'astuto áss,
calunniatore e ingannatore degli dèi, colpevole della morte di
Baldr, l'incatenato, acerrimo nemico di
Heimdallr e di
Skaði. |
 |
|
23b |
Svá sem hér segir
Úlfr Uggason: |
Così disse Úlfr Uggason: |
|
|
| {64} |
Ráðgegninn bregðr ragna
rein at Singasteini
frægr við firnaslǿgjan
Fárbauta mög vári.
Móðöflugr ræðr mǿðra
mögr hafnýra fögru
kynni ek, áðr ok einnar
átta, mærðar þáttum. |
|
|
Lui che sempre saggio pondera
“somma guardia del passo divino”
a Singasteinn, famoso, si scontrò
col figlio di Fárbauti, sinistro.
Per primo, io ne canto, lui vinse
fiero il bel “rene dell'oceano”,
“di madri otto figlio e una ancora”,
con un intreccio d'encomio. |
 |
|
Hér er þess getit at
Heimdallr er son níu mǿðra. |
Qui è detto che
Heimdallr è figlio di nove madri. |
|
|
|
|
|
|
24 |
Frá Hrungni jötni |
[Del gigante Hrungnir] |
 |
|
24a |
Nú skal enn segja
dǿmi, af hverju þær kenningar eru er nú váru ritaðar, er áðr váru eigi dæmi til
sögð, svá sem Bragi sagði Ægi at Þórr var farinn í Austrvega at berja troll, en
Óðinn reið Sleipni í Jötunheima ok kom til þess jötuns er Hrungnir hét. Þá spyrr
Hrungnir, hvat manna sá er með gullhjálminn er ríðr lopt ok lög ok segir at hann
á furðu góðan hest. Óðinn sagði at þar vill hann veðja fyrir höfði sínu at engi
hestr skal vera jafngóðr í Jötunheimum. Hrungnir sagði at sá er góðr hestr, en
hafa lézk hann mundu myklu stórfetaðra hest; sá heitir Gullfaxi. |
Ora bisogna stilare un saggio per
ciascuna delle kenningar sopra descritte, di cui però non sono ancora
stati dati esempi. Come quella volta in cui
Bragi raccontò ad Ægir di quando
Þórr si era recato sulle vie dell'oriente
a combattere i troll, mentre Óðinn
cavalcava con Sleipnir in
Jötunheimr, e giunse presso quel
gigante chiamato Hrungnir. Allora
Hrungnir chiese che tipo di uomo fosse
colui che portava l'elmo dorato e cavalcava attraverso l'aria e l'acqua; e
aggiunse che aveva proprio un cavallo meraviglioso.
Óðinn disse che avrebbe scommesso la
propria testa che in Jötunheimr
nessun cavallo fosse pari al proprio.
Hrungnir rispose che quello era un buon cavallo, ma dichiarò di possederne
uno dal passo molto più lungo, che si chiamava Gullfaxi. |
 |
| 24b |
Hrungnir varð reiðr
ok hleypr upp á hest sinn ok hleypir eptir honum ok hyggr at launa honum
ofrmæli. Óðinn hleypti svá mikit at hann var á öðru leiti fyrir, en Hrungnir
hafði svá miklum jötunmóð at hann fann eigi fyrr en hann sótti inn of Ásgrindr.
|
Hrungnir divenne furioso; montò in
sella al proprio cavallo e galoppò dietro [a
Óðinn], pensando di fargli pagare le sue sbruffonate.
Óðinn galoppava così veloce che giunse
per primo sulla sommità della collina più vicina, ma
Hrungnir era preda di uno jötunmóðr
talmente smodato che non tornò cosciente finché non irruppe dentro i cancelli di
Ásgrindr. |
|
| 24c |
Ok er hann kom at
hallardurum, buðu Æsir honum til drykkju. Hann gekk í höllina ok bað fá sér
drykkju. Váru þá teknar þær skálir er Þórr var vanr at drekka ór, ok snerti
Hrungnir ór hverri. En er hann gerðist drukkinn þá skorti eigi stór orð. Hann
lézk skyldu taka upp Valhöll ok færa í Jötunheima, en søkkva Ásgarði en drepa
guð öll, nema Freyju ok Sif vill hann heim hafa með sér. En Freyja fór þá at
skenkja honum, ok drekka lézk hann mundu alt Ása öl. |
Quando giunse alle porte della
höll, gli Æsir lo invitarono a
bere. Egli entrò e ordinò che gli fosse servito da bere. Gli furono quindi
recati i boccali da cui solitamente beveva
Þórr, e Hrungnir li svuotò tutti.
Quando fu ubriaco, non risparmiò le sbruffonate. Disse che avrebbe sollevato
Valhöll e se la sarebbe portata
nello Jötunheimr; che avrebbe
sprofondato Ásgarðr, ucciso tutti gli
dèi e portato a casa con sé Freyja e
Sif. Mentre
Freyja versava da bere, giurò che avrebbe
bevuto tutta la birra degli Æsir. |
|
| 24d |
En er Ásum leiddisk
ofrefli hans þá nefna þeir Þór. Því næst kom Þórr í höllina ok hafði uppi á
lopti hamarinn ok var allreiðr ok spyrr hverr því ræðr er jötnar hundvísir skulu
þar drekka, eða hverr seldi Hrungni grið at vera í Valhöll eða hví Freyja skal
skenkja honum sem at gildi Ása. |
Quando però gli
Æsir si stancarono della sua
insolenza, invocarono Þórr. Subito giunse
Þórr nella höll, brandendo il
martello in aria. Era furibondo e chiese chi permettesse ai giganti dalla mente
contorta di bere proprio lì, o chi avesse concesso a
Hrungnir di entrare in
Valhöll, o perché mai
Freyja dovesse mescergli da bere come
fosse a un banchetto degli Æsir. |
|
| 24e |
Þá svarar Hrungnir ok
sér ekki vinaraugum til Þórs, sagði, at Óðinn bauð honum til drykkju ok hann var
á hans griðum. Þá mælti Þórr, at þess boðs skal Hrungnir iðrask, áðr hann komi
út. |
Hrungnir rispose, guardando
Þórr con occhi tutt'altro che amichevoli,
che era stato Óðinn ad averlo invitato a
bere, e che quindi era sotto la sua protezione.
Þórr rispose a
Hrungnir che si sarebbe pentito di
quell'invito prima di andarsene. |
|
| 24f |
Hrungnir segir, at
Ásaþór er þat lítill frami at drepa hann vápnlausan. Hitt er meiri hugraun ef
hann þorir at berjask við hann at landamæri á Grjóttúnagörðum. |
Hrungnir rispose che
Ásaþórr non avrebbe certo compiuto
un'impresa memorabile se l'avesse ucciso quando era disarmato. Sarebbe stata una
prova di maggior valore combattere con lui ai confini dei Grjóttúngarðar. |
|
|
24g |
«Ok hefir þat verit
mikit fólskuverk», sagði hann, «er ek lét eptir heima skjöld minn ok hein. En ef
ek hefða hér vápn mín, þá skyldum vit nú reyna hólmgönguna. En at öðrum kosti
legg ek þér við níðingsskap, ef þú vill drepa mik vápnlausan». |
«È stato davvero sciocco»,
proseguì, «aver lasciato a casa il mio scudo e la mia cote. Se avessi qui le mie
armi, potremmo incontrarci in un hólmganga. Ti adonterai invece di
vigliaccheria, se mi ucciderai disarmato». |
 |
|
24h |
Þórr vill fyrir øngan
mun bila at koma til einvígis er honum var hólmr skoraðr, því at engi hafði
honum þat fyrr veitt. Fór þá Hrungnir braut leið sína ok hleypði ákafliga, þar
til er hann kom í Jötunheima, ok varð för hans allfræg með jötnum ok þat at
stefnulag var komit á með þeim Þór. |
Þórr non intendeva certo mancare di presentarsi al duello, ora che veniva
«invitato sull'isola», poiché nessuno l'aveva mai sfidato prima.
Hrungnir quindi se ne andò, galoppando
impetuosamente, finché non tornò nello
Jötunheimr e fra i giganti si parlò molto del suo viaggio e dello scontro
con Þórr che era stato stabilito. |
 |
| 24i |
Þóttust jötnar hafa
mikit í ábyrgð, hvárr sigr fengi; þeim var ills ván af Þór ef Hrungnir léti,
fyrir því at hann var þeira sterkastr. |
Ai giganti parve che le
conseguenze del duello sarebbero state assai grandi, a seconda di chi avesse
vinto; si aspettavano infatti gravi mali da
Þórr se Hrungnir fosse perito, dal
momento che egli era il più forte di tutti loro. |
|
|
24j |
Þá gerðu jötnar mann
á Grjóttúnagörðum af leiri ok var hann níu rasta hár en þriggja breiðr undir
hönd, en ekki fengu þeir hjarta svá mikit, at honum sómði fyrr en þeir tóku úr
meri nökkvorri, ok varð honum þar eigi stöðugt þá er Þórr kom. |
Fu allora che i giganti, nei
Grjóttúnagaðar, plasmarono un uomo d'argilla; era alto nove rastar e
largo tre intorno al petto. Non trovarono però un cuore abbastanza grande per
lui, finché non ne presero uno da una cavalla, e non gli stava ancora ben saldo
quando Þórr arrivò. |
 |
|
24k |
Hrungnir átti hjarta
þat, er frægt er, af hörðum steini ok tindótt með þrimr hornum, svá sem síðan er
gert ristubragð þar er Hrungnis hjarta heitir. Af steini var ok höfuð hans.
Skjöldr hans var ok steinn, víðr ok þjokkr, ok hafði hann skjöldinn fyrir sér,
er hann stóð á Grjóttatúnagörðum ok beið Þórs, en hein hafði hann fyrir vápn ok
reiddi of öxl ok var ekki dælligr. Á aðra hlið honum stóð leirjötunninn, er
nefndr er Mökkurkálfi, ok var hann allhræddr. Svá er sagt, at hann meig, er hann
sá Þór. |
Hrungnir aveva quel cuore, che è
famoso, fatto di pietra dura e dotato di tre punte affilate di corno, da cui è
originato il simbolo che si chiama Hrungnishjartr. Di pietra era anche la
sua testa, così come il suo scudo, ampio e spesso, e lo teneva davanti a sé,
mentre attendeva Þórr ai Grjóttúnagarðar.
Come arma aveva una cote, che brandiva sopra le spalle, e non era rassicurante
da vedere. Di fianco a lui c'era il gigante d'argilla, chiamato Mökkurkálfi, il
quale era assai spaventato. Si dice che se la fece sotto quando vide
Þórr. |
 |
| 24l |
Þórr fór til
hólmstefnu ok með honum Þjálfi. |
Þórr corse al luogo del duello e con lui
Þjálfi. |
|
| 24m |
Þá rann Þjálfi fram
at þar er Hrungnir stóð, ok mælti til hans: «Þú
stendr óvarliga, jötunn, hefir skjöldinn fyrir þér, en Þórr hefir sét þik, ok
ferr hann it neðra í jörðu, ok mun hann koma neðan at þér». |
Þjálfi corse fin dove stava
Hrungnir e gli disse:
«Non sei al sicuro, gigante, se resti con lo
scudo davanti a te. Poiché Þórr ti ha
veduto, andrà sottoterra e ti raggiungerà dal basso». |
|
|
24n |
Þá skaut Hrungnir
skildinum undir fǿtr sér ok stóð á, en tvíhendi heinina. Því næst sá hann
eldingar ok heyrði þrumur stórar. Sá hann þá Þór í ásmóði, fór hann ákafliga ok
reiddi hamarinn ok kastaði um langa leið at Hrungni. Hrungnir fǿrir upp heinina
báðum höndum, ok kastar í mót. Mǿtir hon hamrinum á flugi, heinin, ok brotnar
sundr heinin; fellr annarr hlutr á jörð, ok eru þar af orðin öll heinberg.
Annarr hlutr brast í höfði Þór, svá at hann fell fram á jörð. En hamarrinn
Mjöllnir kom í mitt höfuð Hrungni ok lamði hausinn í smán mola ok fell hann fram
yfir Þór, svá at fótr hans lá of háls Þór. En Þjálfi vá at Mökkurkálfa, ok fell
hann við lítinn orðstír |
Hrungnir si mise allora lo scudo sotto
i piedi e rimase fermo, tenendo con due mani la cote. Subito dopo vide un lampo
e udì forti rombi di tuono. Vide quindi Þórr
in preda all'ásmóðr che avanzava furiosamente. [Þórr] roteò il martello e lo scagliò da
lontano contro Hrungnir.
Hrungnir sollevò la cote con le due
mani e gliela lanciò contro. Essa incontrò il martello a mezz'aria e si
frantumò. Una parte cadde sulla terra, e da essa ebbero origine tutte le pietre
[da cui si traggono le] coti. Una scheggia si conficcò nulla testa di
Þórr ed egli rovinò a terra. Il martello
Mjöllnir invece colpì in pieno la testa
di Hrungnir, distruggendogli il cranio
in mille pezzi. Questi cadde addosso a Þórr
in modo tale che un suo piede giacque sul collo dell'áss. Nel frattempo
Þjálfi colpì Mökkurkálfi, il quale cadde
con ben poca dignità. |
 |
| 24o |
Þá gekk Þjálfi til
Þórs ok skyldu taka fótinn af honum ok gat hvergi valdit. Þá gengu til Æsir
allir er þeir spurðu at Þórr var fallinn, ok skyldu taka fótinn af honum ok
fengu hvergi komit. |
Þjálfi si recò da
Þórr per togliergli di dosso il piede di
Hrungnir, ma non aveva abbastanza
forza. Giunsero quindi tutti gli Æsir
quando seppero che Þórr era caduto e
provarono a liberarlo del piede, ma nessuno vi riuscì. |
|
|
24p |
Þá kom til Magni,
sonr Þórs ok Járnsöxu. Hann var þá þrívetr. Hann kastaði fǿti Hrungnis af Þór ok
mælir: «Sé þar ljótan harm, faðir, er ek kom
svá síð. Ek hygg at jötun þenna mundak hafa lostit í hel með hnefa mér ef ek
hefða fundit hann». |
Si fece quindi avanti Magni,
figlio di Þórr e Járnsaxa, che aveva
allora tre inverni. Egli gettò il piede di
Hrungnir via da Þórr e disse:
«Che peccato, padre, che io sia giunto così
tardi! Avrei colpito a morte questo gigante con un pugno, penso, se l'avessi
trovato». |
 |
| 24q |
Þá stóð Þórr upp ok
fagnaði vel syni sínum ok sagði hann myndi verða mikinn fyrir sér. |
Quindi
Þórr si alzò, diede il benvenuto a suo
figlio e disse che in futuro sarebbe certamente divenuto possente. |
|
| 24r |
«Ok vil ek»,
sagði hann, «gefa þér hestinn Gullfaxa, er
Hrungnir hafði átt». |
«E
ti darò», gli disse,
«il cavallo Gullfaxi, che prima d'ora è
stato di Hrungnir». |
|
| 24s |
Þá mælir Óðinn ok
sagði at Þórr gerði rangt, er hann gaf þann inn góða hest gýgjarsyni en eigi
föður sínum. |
Parlò quindi
Óðinn e disse che
Þórr aveva fatto male a dare quel buon
cavallo al figlio di una gigantessa, anziché al proprio padre. |
|
|
|
|
|
|
25 |
Frá Gróu völu |
[Di Gróa, la völva] |
|
|
25a |
Þórr fór heim til
Þrúðvanga ok stóð heinin í höfði honum. Þá kom til völva sú er Gróa hét, kona
Aurvandils ins frǿkna. Hon gól galdra sína yfir Þór til þess er heinin losnaði.
|
Þórr tornò a casa a Þrúðvangar, ma la cote gli era rimasta conficcata in
testa. Giunse quindi da quella völva che si chiamava Gróa, moglie di
Aurvandill il valoroso. |
 |
|
25b |
En er Þórr fann þat
ok þótti þá ván, at braut mundi ná heininni, þá vildi hann launa Gró lækninguna
ok gera hana fegna, sagði henni þau tíðindi, at hann hafði vaðit norðan yfir
Élivága ok hafði borit í meis á baki sér Aurvandil norðan ór Jötunheimum, ok þat
til jartegna at ein tá hans hafði staðit ór meisinum ok var sú frerin svá at
Þórr braut af ok kastaði upp á himin ok gerði af stjörnu þá, er heitir
Aurvandilstá. |
Ella recitò su
Þórr i suoi incantesimi finché la cote
iniziò a muoversi. Quando Þórr se ne
accorse e pensò di potersene ormai liberare, allora volle ringraziare Gróa per
la guarigione e renderla felice. Le raccontò dunque di essere giunto da nord
guadando gli Élivágar e di aver
portato Aurvandill fuori dallo
Jötunheimr, dentro una gerla sulla
schiena. A prova di questo, disse che un alluce di
Aurvandill spuntava fuori dalla gerla
e si era congelato, cosicché Þórr lo aveva
spezzato e lo aveva lanciato nel cielo, facendone la stella che si chiama
Aurvandilstá. |
 |
|
25c |
Þórr sagði at eigi
myndi langt til, at Aurvandill mundi heim koma, en Gróa varð svá fegin, at hon
munði ønga galdra, ok varð heinin eigi lausari ok stendr enn í höfði Þór; ok er
þat boðit til varnanar at kasta hein of gólf þvert, þvíat þá hrǿrist heinin í
höfði Þór. |
Þórr disse che non sarebbe passato molto tempo prima che
Aurvandill fosse tornato a casa, e
Gróa ne fu così felice che si dimenticò dei suoi incantesimi e non terminò di
estrarre la cote, che si trova ancora nella testa di
Þórr. È per questo che è proibito lanciare
una cote attraverso una stanza: poiché si scuote quella dentro la testa di
Þórr. |
 |
| 25d |
Eftir þessi sögu
hefir ort Þjóðólfr hvinverski í Haustlöng. Svá segir þar: |
Da questa saga Þjóðólfr di Hvinir
compose [il poema] Haustlöng, ove dice: |
|
|
<Omissis> |
<Omissis> |
|
| 25e |
Þá mælir Ægir:
«Mikill þótti mér Hrungnir fyrir sér. Vann Þórr meira þrekvirki nokkvot þá er
hann átti við tröll?» |
Disse quindi
Ægir: «Mi sembra che Hrungnir fosse
davvero potente. Ci sono altre imprese eroiche compiute da
Þórr, quando ha avuto a che fare con i
troll?» |
|
|
|
|
|
|
26 |
För Þórs til Geirrøðargarða |
[Il viaggio di Þórr alla corte di
Geirrøðr] |
 |
|
26a |
Þá svarar Bragi:
«Mikillar frásagnar er þat vert er Þórr fór til Geirrøðargarða. Þá hafði hann
eigi hamarinn Mjöllni eða megingjarðar eða járngreipr, ok olli því Loki. |
Rispose allora
Bragi: «È assai degna d'essere raccontata
la volta in cui Þórr si recò alla corte di
Geirrøðr. In quell'occasione egli non aveva con sé il martello
Mjöllnir, né la cintura di potere, né i
guanti di ferro e questo fu a causa di Loki.
|
 |
| 26b |
Hann fór með honum,
þvíat Loka hafði þat hent þá er hann flaug einu sinni at skemmta sér með valsham
Friggjar, at hann flaug fyrir forvitni sakar í Geirrøðargarða ok sá þar höll
mikla, settist ok sá inn of glugg. En Geirrøðr leit í móti honum ok mælir at
taka skyldi fuglinn ok fǿra honum. En sendimaðr komsk nauðuliga á hallar
vegginn, svá var hann hár. Þat þótti Loka gott er hann sótti erfiðliga til hans
ok ætlaði sér stund at fljúga eigi upp fyrr en hann hafði farit allt torleiðit.
En er maðrinn sótti at honum þá beinir hann fluginn ok spyrnir við fast ok eru
þá fǿtrnir fastir. |
Þórr andò con lui poiché a Loki, mentre
si divertiva a volare con le piume di falco di
Frigg, capitò di attraversare la corte di Geirrøðr. Qui egli vide una grande
höll, quindi atterrò e scrutò dentro una finestra. Geirrøðr se ne avvide
e ordinò di prendere l'uccello e di portarlo a sé, ma l'incaricato faticava ad
arrivare sul tetto della höll poiché era molto alto. Per
Loki era un piacere vedere l'uomo
affannarsi per raggiungerlo e decise di non volare via finché non avesse
terminato la pericolosa scalata. Quando però l'uomo stava per raggiungerlo,
allora spiegò le ali e le agitò con forza, ma i suoi piedi ora erano bloccati.
|
|
| 26c |
Var Loki tekinn þar
höndum ok fǿrðr Geirrøði jötni. En er hann sá augu hans þá grunaði hann at maðr
myndi vera, ok bað hann svara, en Loki þagði. Þá læsti Geirrøðr Loka í kistu ok
svelti hann þar þrjá mánuðr. En þá er Geirrøðr tók hann upp ok beiddi hann orða,
ok sagði Loki hverr hann var, ok til fjörlausnar vann hann Geirrøði þess eiða,
at hann skyldi koma Þór í Geirrøðargarða svá at hann hefði hvárki hamarinn né
megingjarðar. |
Loki venne quindi catturato e portato dinanzi al gigante Geirrøðr. Quando
questi vide gli occhi di Loki, sospettò che
potesse essere un uomo e gli ordinò di confessarlo, ma
Loki tacque. Geirrøðr chiuse
Loki in una cassa, lasciandolo alla fame
per tre mesi. Quando poi Geirrøðr lo tirò fuori e gli comandò di parlare, allora
Loki raccontò chi era e in cambio della
propria vita giurò a Geirrøðr che avrebbe fatto in modo che
Þórr fosse giunto a Geirrøðargarðr senza
avere con sé né il martellò né la cintura di potere. |
|
|
26d |
Þórr kom til
gistingar til gýgjar þeirar er Gríðr er kölluð. Hon var móðir Víðars ins þögla.
Hon sagði Þór satt frá Geirrøði at hann var jötunn hundvíss ok illr viðreignar.
Hon léði honum megingjarða ok járngreipr er hon átti ok staf sinn er heitir
Gríðarvölr. |
Þórr giunse per passare la notte con la gigantessa chiamata Gríðr, che era
la madre di Víðarr il silente. Ella
disse a Þórr la verità su Geirrøðr, che si
trattava di un gigante dalla mente contorta e difficile da affrontare. Gli
prestò anche la cintura di potere e i guanti di ferro che possedeva, insieme
alla sua verga, chiamata Gríðarvölr. |
 |
| 26e |
Þá fór Þórr til ár
þeirar er Vimur heitir, allra á mest. Þá spennti hann sik megingjörðum ok studdi
forstreymis Gríðarvöl, en Loki helt undir megingjarðar. Ok þá er Þórr kom á
miðja ána þá óx svá mjök áin at uppi braut á öxl honum. |
Þórr si recò allora presso quel fiume chiamato Vimur, fra tutti il più
grande. Là si cinse con la cintura di potere e rimase fermo lungo la corrente
con Gríðarvölr, mentre Loki stava
dietro, stretto alla cintura di potere. Quando
Þórr si portò in mezzo alla corrente, il fiume si ingrossò talmente tanto
che si infrangeva sulle sue spalle. |
|
|
26f |
Þá kvað Þórr þetta:
|
Þórr recitò allora questi versi: |
|
|
| {72¹} |
Vaxattu nú, Vimur,
alls mik þik vaða tíðir
jötna garða í;
veiztu ef þú vex
at þá vex mér ásmegin
jafnhátt upp sem himinn. |
|
|
Ora non crescere, Vimur,
poiché giunger guadando voglio
alla corte dei giganti;
se or cresci sappi tu che
in me cresce l'ásmegin
a pari altura del cielo. |
 |
|
26g |
Þá sér Þórr uppi í
gljúfrum nökkurum at Gjálp, dóttir Geirrøðar, stóð þar tveim megin árinnar ok
gerði hon árvöxtinn. Þá tók Þórr upp ór ánni stein mikinn ok kastaði at henni ok
mælti svá: «At ósi skal á stemma». |
In seguito
Þórr vide che Gjálp, figlia di Geirrøðr,
stava sull'alto di un burrone, poggiando a gambe divaricate su entrambe le rive
del fiume ed era lei la causa della piena.
Þórr prese allora un grande masso dal fiume e glielo lanciò contro, dicendo:
«Un fiume dev'essere fermato alla sorgente». |
|
| 26h |
Eigi misti hann þar
er hann kastaði til. Ok í því bili bar hann at landi ok fekk tekit reynirunn
nökkvorn ok steig svá ór ánni. Því er þat orðtak haft at reynir er björg Þórs.
|
Egli non mancò di colpire il
bersaglio. In quel momento giunse all'altra riva, afferrò un ramo di sorbo ed
uscì dal fiume. Da qui ebbe origine il detto: «il sorbo è la liberazione di
Þórr». |
|
|
26i |
En er Þórr kom til
Geirrøðar þá var þeim félögum vísat fyrst í geitahús til herbergis, ok var þar
einn stóll til sætis, ok sat þar Þórr. Þá varð hann þess varr at stóllinn fór
undir honum upp at ræfri. Hann stakk Gríðarveli upp í raptana ok lét sígask fast
á stólinn. Varð þá brestr mikill, ok fylgði skrækr mikill. Þar höfðu verit undir
stólinum dǿtr Geirrøðar Gjálp ok Greip, ok hafði hann brotit hrygginn í báðum.
|
Quando
Þórr arrivò da Geirrøðr, allora ai due
compagni come alloggio fu mostrato inizialmente un ovile, ove c'era una sedia e
Þórr si sedette. Si rese però conto che la
sedia sotto di lui si stava sollevando verso il soffitto. Si puntellò quindi con
Gríðarvölr sulle travi e spinse con forza sulla sedia. Ci fu un grande
schianto, seguito da alte grida: sotto la sedia c'erano infatti le figlie di
Geirrøðr, Gjálpi e Greip, ed egli aveva rotto la schiena ad entrambe. |
 |
|
26j |
Þá kvað Þórr: |
Così disse
Þórr: |
|
|
| {72²} |
Einu sinni
neytta ek alls megins
jötna görðum í
þá er Gjálp ok Gneip
dǿtr Geirraðar
vildu hefja mik til himins. |
|
|
Usai una volta
la mia forza tutta
nella corte del gigante
quando Gjálp e Greip
figlie di Geirrøðr
portarmi tentaron fino al cielo. |
 |
| 26k |
Þá lét Geirrøðr kalla
Þór í höllina til leika. Þar váru eldar stórir eftir endilangri höllinni. En er
Þórr kom í höllina gagnvart Geirrøði þá tók Geirrøðr með töng járnsíu glóandi ok
kastar at Þór, en Þórr tók í móti með járngreipum ok fǿrir á lopt síuna, en
Geirrøðr hljóp undir járnsúlu at forða sér. Þórr kastaði síunni ok laust gegnum
súluna ok gegnum Geirrøð ok gegnum vegginn ok svá fyrir útan í jörðina». |
Geirrøðr fece quindi chiamare
Þórr nella höll per sfidarlo.
Grandi fuochi ardevano per tutta la lunghezza della höll. Quando
Þórr entrò e si trovò di fronte a
Geirrøðr, questi prese una barra di ferro incandescente con le tenaglie e la
lanciò a Þórr, il quale afferrò la barra
coi guanti di ferro e la sollevò in aria, mentre Geirrøðr balzò dietro a una
colonna di ferro per salvarsi. Þórr lanciò
la barra, che trapassò la colonna, Geirrøðr, il muro e così fuori fino a terra». |
|
| 26l |
Eftir þessi sögu
hefir ort Eilífr Guðrúnarson í Þórsdrápu: |
Da questa saga Eilífr Guðrunarson
ha composto la Þórsdrápa: |
|
|
<Omissis> |
<Omissis> |
|
|
|
|
|
|
27 |
Friggjarkenningar |
[Kenningar per Frigg] |
|
|
27a |
Hvernig skal kenna
Frigg? Svá at kalla hana dóttur Fjörgyns, kona Óðins, móður Baldrs, elju Jarðar
ok Rindar ok Gunnlaðar ok Gerðar, sværa Nönnu, dróttning Ása ok Ásynja, Fullu ok
valshams ok Fensala. |
Quali sono le kenningar per
Frigg? Ella si chiama figlia di
Fjörgynn, moglie di
Óðinn, madre di
Baldr, rivale di
Jörð, di Rindr, di Gunnlöð e di Gríð,
suocera di Nanna, signora degli æsir
e delle ásinjur, di Fulla, della
veste di falco e di Fensalir. |
 |
|
|
|
|
|
28 |
Freyjukenningar |
[Kenningar per Freyja] |
|
|
28a |
Hvernig skal Freyju
kenna? Svá at kalla dóttur Njarðar, systur Freys, konu Óðs, móður Hnossar,
eigandi valfalls ok Sessrúmnis ok fressa, Brisíngamens, Vana goð, Vana dís, it
grátfagra goð. |
Quali sono le kenningar per
Freyja? La si può chiamare figlia di
Njörðr, sorella di
Freyr, moglie di
Óðr, madre di Hnoss, padrona dei caduti, di
Sessrúmnir, dei gatti, del Brisíngamen, dea dei
Vanir, signora dei
Vanir, dea dalle splendide lacrime.
|
 |
| 28b |
Svá má kenna allar
Ásynjur at nefna annarrar nafni ok kenna við eign eða verk sín eða ættir. |
Si possono parafrasare tutte le
ásinjur usando il nome di altre e facendo riferimento a ciò che possiedono,
alle loro opere o alla loro stirpe. |
|
|
|
|
|
|
29 |
Sifjarkenningar |
[Kenningar per Sif] |
|
|
29a |
Hvernig skal kenna
Sif? Svá at kalla hana konu Þórs, móður Ullar, it hárfagra goð, elja Járnsöxu,
móðir Þrúðar. |
Quali sono le kenningar di
Sif? La si può chiamare moglie di
Þórr, madre di
Ullr, dea dagli splendidi capelli, rivale
di Járnsaxa, madre di Þrúðr. |
 |
|
|
|
|
|
30 |
Iðunnarkenningar |
[Kenningar per Iðunn] |
|
| 30a |
Hvernig skal kenna
Iðunni? Kalla hana konu Braga ok gætandi eplanna, en eplin ellilyf Ásanna; hon
er ok ránfengr Þjaza jötuns, svá sem fyrr er sagt at hann tók hana braut frá
Ásum. Eptir þeiri sögu orti Þjóðólfr inn hvinverski í Haustlöng. |
Quali sono le kenningar per
Iðunn? La si può chiamare moglie di Bragi, custode delle mele, e le mele posso
essere chiamate “rimedio per la vecchiaia degli
Æsir”. Ella è anche chiamata “bottino
del gigante Þjazi”. È stato infatti narrato in precedenza di come egli l'avesse
sottratta agli Æsir. Da questa
storia Þjóðólfr di Hvinn ha composto l'Haustlöng: |
|
|
<Omissis> |
<Omissis> |
|
| 30b |
Ásu er svá rétt at
kenna at kalla einnhvern annars nafni ok kenna við verk sín eða eign eða ættir. |
Questa è la maniera corretta di
parafrasare gli Æsir: usando per
ciascuno il nome di un altro e facendo riferimento alle loro opere, a ciò che
possiedono o alla loro stirpe. |
|
|
|
|
|
|
31 |
Himinskenningar |
[Kenningar per il cielo] |
|
|
31a |
Hvernig skal kenna
himin? Svá at kalla hann Ymis haus ok þar af jötuns haus ok erfiði eða byrði
dverganna eða hjálm Vestra ok Austra, Suðra, Norðra, land sólar ok tungls ok
himintungla, vagna ok veðra, hjálmr eða hús lopts ok jarðar ok sólar. |
Quali sono le kenningar per
il cielo? Lo si può chiamare cranio di Ymir
e quindi cranio del gigante, fatica o fardello dei nani, elmo di
Vestri,
Austri,
Suðri e
Norðri, terra del sole, della
luna, e degli astri del cielo, del Carro e dei venti, elmo o casa dell'aria,
della terra e del sole. |
 |
| 31b |
Svá kvað Arnórr jarlaskáld: |
Così disse Arnórr jarlaskáld: |
 |
| |
|
{105} |
Ungr skjöldungr stígr aldri
jafnmildr á við skjaldar
þess var grams, und gömlum,
gnóg rausn, Ymis hausi. |
|
|
Nessun giovane sire mai salirà più
d'egli liberal sull'“albero di scudi”,
sotto il “cranio di Ymir” vetusto,
fu di tal condottiero grande il fasto. |
| 31c |
Ok enn sem hann kvað: |
Ancora così disse: |
 |
| |
|
{106} |
Björt verðr sól at svartri,
søkkr fold í mar døkkvan,
brestr erfiði Austra,
allr glymr sjár á fjöllum. |
|
|
Il fulgido sole diverrà scuro,
la terra affonderà nel mare buio,
la “fatica di Austr” si scoperchierà,
l'oceano sui monti s'infrangerà tutto. |
| 31d |
Ok enn sem kvað Kolli: |
Ancora, Kolli disse così: |
 |
| |
|
{107} |
Alls engi verðr Inga
undir sólar grundu
böðvar hvatr né betri
brǿðr landreki ǿðri. |
|
|
Nessuno più nobil diverrà
sotto la “terra del sole”
in battaglia più ardito
né del “fratel di Ingi” migliore. |
| 31e |
Ok sem kvað Þjóðólfr inn hvinverski: |
Così disse Þjóðólfr di Hvinir: |
 |
| |
|
{108} |
Ók at ísarnleiki
Jarðar sunr ok dunði
móðr svall Meila blóða,
mána vegr und hánum |
|
|
Allo “scontro dei ferri” sul carro
giunse il figlio di Jörð e tuonava
il sangue di Meili d'ira avvampò,
sotto lui scosse il “sentier della luna”. |
| 31f |
Svá sem kvað Ormr Barreyjarskáld: |
E così disse Ormr, lo scaldo di Barra: |
 |
| |
|
{109} |
Hvégi er, Draupnis drógar
dís, ramman spyr ek vísa,
sá ræðr, valdr, fyr veldi,
vagnbrautar mér fagnar. |
|
|
Io pur seppi che il sire è possente,
o diva del sorto da Draupnir,
lui che governa, il padron, sul regno,
del “sentiero del carro” mi guarda. |
| 31g |
Svá sem kvað Bragi skáld: |
Così disse lo scaldo Bragi: |
 |
| |
|
{110} |
Hinn er varp á víða
vinda Öndurdísar
of manna sjöt margra
munnlaug föður augum. |
|
|
Colui che lanciò i morti occhi
del “padre della celeste diva”
nell'ampia “conca dei venti”
sulle “dimore di uomini molti”. |
| 31h |
Ok sem Markús kvað: |
E così disse Markús: |
 |
| |
|
{111} |
Fjarri hefir at fǿðisk dýrri
flotna vörðr á élkers botni,
háva leyfir hverr maðr ævi
hringvarpaðar, gjalfri kringðum. |
|
|
Difficil sarà che più nobil nasca
custode d'uomini in “fondo alla giara”,
col mare attorno, “di procelle”, tutti
vita eccelsa lodan del ”lancia-anelli”. |
| 31i |
Svá sem kvað Steinn Herdísarson: |
Così disse Steinn Herdísarson: |
 |
| |
|
{112} |
Hás kveð ek helgan ræsi
heimtjalds at brag þeima,
mærð ræzk fram, en fyrða
fyrr þvíat hann er dyrri. |
|
|
Saluto dell'“alta tenda del mondo”
con tal poema il divino reggente,
un encomio avanti si fa, siccome
lui più che l'uomo di questo è degno. |
| 31j |
Ok sem kvað Arnórr jarlaskáld: |
E così disse Arnórr jarlaskáld: |
 |
| |
|
{113} |
Hjalp þú dýrr konungr dýrum
dags grundar Hermundi. |
|
|
Salva, o stimato re, tu “del giorno
pianura”, il caro Hermundr. |
| 31k |
Ok enn kvað Arnórr: |
E ancora Arnórr: |
 |
| |
|
{114} |
Saðr stillir hjalp þú snjöllum
sóltjalda Rögnvaldi. |
|
|
Autentico re delle “tende del sole”,
aiuta tu l'impavido Rögnvaldr. |
| 31l |
Ok sem kvað Hallvarðr: |
Così dice Hallvarðr: |
 |
| |
|
{115} |
Knútr verr jörð sem ítran
alls dróttinn sal fjalla. |
|
|
Knútr guarda la terra come il glorioso
signore di tutto la “sala dei monti”. |
| 31m |
Sem Arnórr kvað: |
Come Arnórr disse: |
 |
| |
|
{116} |
Míkáll vegr þat er misgért þykkir
mannvits fróðr ok allt it góða,
tyggi skiptir síðan seggjum
sólar hjalms á dǿmistóli. |
|
|
Mikáll quel che malfatto par misura,
lui così saggio, e le buone cose tutte,
il monarca del “solar elmo” in seggio
sentenziando i mortali discerne. |
| |
|
|
|
|
32 |
Jarðarkenningar |
[Kenningar per la terra] |
|
| 32a |
Hvernig skal jörð kenna? Kalla
Ymis hold ok móður Þórs, dóttur Ónars, brúði Óðins, elju Friggjar ok Rindar ok
Gunnlaðar, sværu Sifjar, gólf ok botn veðra hallar, sjá dýranna, dóttir Náttar,
systir Auðs ok Dags. |
Quali sono le kenningar per
Jörð, la terra? La si può chiamare carne
di Ymir, madre di
Þórr, figlia di
Annarr, sposa di
Óðinn, rivale di
Frigg, Rindr,
Gunnlöð, suocera di
Sif, pavimento o fondo della sala dei venti,
mare delle fiere, figlia di Nótt, sorella
di Auðr e
Dagr. |
 |
| 32b |
Svá sem kvað Eyvindr
skáldaspillir: |
Così disse Eyvindr skáldaspillir: |
 |
| |
|
{117} |
Nú er alfröðull elfar
jötna dolgs of folginn,
ráð eru rammrar þjóðar
rík, í móður líki. |
|
|
L'“alfröðull di fiume” è ora nascosto,
sono l'imprese d'un forte popolo
inarrestabili, in corpo alla “madre
di chi ai giganti è sommo nemico”. |
| 32c |
Sem kvað Hallfrøðr vandræðskáld: |
Così disse Hallfrøðr vandræðskáld: |
 |
| |
|
{118} |
Ráð lukusk at sá síðan
snjallráðr konungs spjalli
átti eingadóttur
Ónars viði gróna. |
|
|
Avvenne l'unione allorquando
il savio reggente al re fido
in moglie ebbe l'“unica figlia
di Annarr”, verde di foreste. |
| 32d |
Ok enn sagði hann: |
E ancora egli disse: |
 |
| |
|
{119} |
Breiðleita gat brúði
Báleygs at sér teygja
stefnir stöðvar hrafna
stála ríkismálum. |
|
|
La “sposa dall'ampio viso
di Báleygr” riuscì ad avere
il condottiero dei “corvi
di porto”, in armi parlando |
| 32e |
Svá semfyrr er ritat, «Fjarri
hevir at fǿðisk dyrri...». Svá sem kvað Þjóðólfr: |
Si confronti la strofa che è stata prima
riportata: «Difficil sarà che più nobil nasca...». Così come disse Þjóðólfr: |
 |
| |
|
{120} |
Útan bindr við enda
elgvers glöðuðr hersa
hreins við húfi rónum
hafs botni far gotna. |
|
|
Al limitar del “mare d'alci”
chi allieta i signori le navi
dispone degli uomini addentro
la baia da scafi solcata. |
| 32f |
Sem Hallfrøðr kvað: |
Come Hallfrøðr disse: |
 |
| |
|
{121} |
Því hygg fleygjanda frægjan,
ferr jörð und menþverri,
ítran eina láta
Auðs systur mjök trauðan. |
|
|
Così par che il “lanciator” rinomato,
va la terra sott'il “rompimonili”,
molto sia riluttante a lasciar sola
la magnifica “sorella di Auðr”. |
| 32g |
Svá kvað Þjóðólfr: |
Così disse Þjóðólfr: |
 |
| |
|
{122} |
Dolgljóss hefir dási
darrlatr staðit fjarri,
endr þá er elju Rindar
ómynda tók skyndir. |
|
|
Lontano se ne stava il “misero
fugalance” allor che “l'istigator
di luce della guerra” ebbe di Rindr
la rivale, senza pagar dono. |
| |
|
|
|
|
33 |
Sjávarkenningar |
[Kenningar per il mare] |
|
| 33a |
Hvernig skal sæ kenna? Svá at
kalla hann Ymis blóð, heimsǿkir goðanna, verr Ránar, faðir Ægis dǿtra, þeira er
svá heita: Himinglæva, Dúfa, Blóðughadda, Hefring, Uðr, Hrönn, Bylgja, Bára,
Kólga; land Ránar ok Ægis dǿtra ok skipa ok sæskips heita, kjalar, stála, súða,
sýju, fiska, ísa, sækonunga leið ok brautir, eigi síðr hringr eyjanna, hús sanda
ok þangs ok skerja, dorgar land ok sæfugla, byrjar.
|
Quali sono le kenningar per il mare? Lo
si può chiamare sangue di Ymir, visitatore
degli dèi, marito di Rán, padre delle figlie
di Ægir, i cui nomi sono Himinglæva, Dúfa,
Blóðughadda, Hefring, Uðr, Hrönn, Bylgja, Bára, Kólga; terra di
Rán e delle figlie di
Ægir, delle navi e dei termini per le navi
marine, della chiglia, della polena, delle assi e del fasciame, dei pesci, del
ghiaccio; strada e sentiero dei re del mare; parimenti anello delle isole, casa
delle sabbie, delle alghe e degli scogli, terra degli arnesi da pesca, degli
uccelli marittimi e dei venti. |
 |
| 33b |
Svá sem kvað Ormr Barreyjarskáld:
|
Così come disse Ormr, lo scaldo di Barra: |
 |
| |
|
{123} |
Útan gnýr á eyri
Ymis blóð fara góðra. |
|
|
Là sulle rive dei quieti vascelli
risuona il “sangue di Ymir”. |
| 33c |
Svá kvað Refr: |
Così disse Refr: |
|
|
<Omissis> |
<Omissis> |
|
| 33d |
Sem Snæbjörn kvað: |
Come disse Snæbjörn: |
 |
| |
|
{133} |
Hvatt kveða hræra Grotta
hergrimmastan skerja
út fyrir jarðar skauti
eylúðrs níu brúðir,
þær er, lungs, fyrir löngu,
líðmeldr, skipa hlíðar
baugskerðir rístr barði
ból, Amlóða mólu. |
|
|
Che muovano, dicono, un tal “Grotti
di scogli”, alle schiere crudelissimo
fuori dell'orlo terrestre
le nove fanciulle del “mulino delle isole”,
lor che da lungi macinano
il “malto del liquore di Amlóði”; la “tana
dei fianchi delle navi” fende
il “dispensator d'anelli” colla prua della galea. |
| |
Hér er kallat hafit Amlóða kvern.
|
Qui esso è chiamato “mulino di Amlóði”. |
| 33e |
Enn sem kvað Einarr Skúlason:
|
Come disse ancora Einarr Skúlason: |
 |
| |
|
{133} |
Viknar ramr í, Rakna,
reksaumr flugastraumi,
dúks hrindr böl, þar bleikir
bifgrund, á stag rifjum. |
|
|
Si flette, “ben piantato”, ove “il suolo
di Rakni agitato” s'imbianca, “il chiodo”
in forte corrente; spinge “il nemico
di drappi” le sàrtie contro le vele. |
| |
|
|
|
|
34 |
Sólarkenningar |
[Kenningar per il sole] |
|
| 34a |
Hvernig skal kenna sól? Svá at
kalla hana dóttur Mundilfǿra, systur Mána, kona Glens, eldr himins ok lopts. |
Quali sono le kenningar per il sole? Lo
si può chiamare figlia di Mundilfǿri,
sorella di Máni [la luna], moglie di
Glenr, fuoco del cielo e dell’aria. |
 |
| 34b |
Svá sem kvað Skúli Þorsteinsson:
|
Così disse Skúli Þórsteinsson: |
|
| |
|
<Omissis> |
|
| |
|
<Omissis> |
|
| |
|
|
|
|
35 |
Vindskenningar |
[Kenningar per il vento] |
|
| 35a |
Hvernig skal kenna vind? Svá at
kalla hann son Fornjóts, bróður Ægis ok elds, brjót viðar, skaði ok bani eða
hundr eð vargr viðar eða segls eða seglreiða. |
Quali sono le kenningar per il vento?
Lo si può chiamare figlio di Fornjótr,
fratello di Ægir e del fuoco, distruttore
del legno, danno e rovina, cane, lupo del bosco, della vela o del sartiame. |
|
| 35b |
Svá sagði Sveinn í
Norðrsetudrápu: |
Così dice Sveinn nello
Norðrsetudrápa: |
 |
| |
|
{137} |
Tóku fyrst til fjúka
Fornjóts synir ljótir. |
|
|
Prese a volare per primo
il figlio spietato di Fornjótr. |
| |
|
|
|
|
36 |
Eldskenningar |
[Kenningar per il fuoco] |
|
| 36a |
Hvernig skal kenna eld? Svá at
kalla hann bróður vinds ok Ægis, bana ok grand viðar ok húsa, Hálfs bani, sól
húsanna. |
Quali sono le kenningar per il fuoco?
Lo si può chiamare fratello del vento e di
Ægir, distruttore e rovina dei boschi, uccisore di Hálfr, sole delle case. |
 |
| |
|
|
|
|
37 |
Vetrarkenningar |
[Kenningar per l'inverno] |
|
| 37a |
Hvernig skal kenna vetr? Svá at
kalla hann son Vindsvals ok bana orma, hríðmál. |
Quali sono le kenningar per l’inverno?
Lo si può chiamare figlio di Vindsvalr,
uccisore dei serpenti, stagione della tempesta. |
 |
| 37b |
Svá kvað Ormr Steinþórsson: |
Così dice Ormr Steinþórsson: |
 |
| |
|
{138} |
Ræð ek þenna mög manni
Vindvals unað blindum. |
|
|
Porto gioia all’uomo cieco
per questo “figlio di Vindsvalr”. |
| 37c |
Svá kvað Ásgrímr: |
Così disse Ásgrímr: |
 |
| |
|
{139} |
Sigrgœðir var síðan
seimörr í Þrándheimi,
þjóð veit þínar íðir,
þann orms trega, sannar. |
|
|
Chi portò vittorie e fu di tesori
generoso, a Þrándheimr infine egli fu,
ognun conosce l’imprese tue vere,
al tempo dell’“avversario di serpi”. |
| |
|
|
|
|
38 |
Sumarkenningar |
[Kenningar per l'estate] |
|
| 38a |
Hvernig skal kenna sumar? Svá at
kalla son Svásaðar ok líkn ormanna, gróðr manna. |
Quali sono le
kenningar per l’estate? La si può chiamare figlio di
Svásuðr, conforto dei serpenti,
crescita degli uomini. |
 |
| 38b |
Svá sem kvað Egill
Skalla-Grímsson: |
Come disse
Egill Skallagrímsson: |
 |
| |
|
{140} |
Upp skulum órum sverðum,
ulfs tannlituðr, glitra,
eigum dáð at drýgja
í dalmiskunn fiska. |
|
|
Alziam brillanti le nostre spade,
“imbrattatori dei denti di lupo”,
un’impresa abbiamo a compiere
durante la “grazia dei pesci di valle”. |
| |
|
|
|
|
39 |
Mannkenningar ok kvenkenningar |
[Kenningar per l'uomo e la
donna] |
|
| 39a |
Hvernig skal kenna mann? Mann
skal kenna við verk sín, þat er hann veitir eða þiggr eða gerir. Hann má ok
kenna til eignar sinnar, þeirar er hann á ok svá ef hann gaf, svá ok við ættir
þær er hann kom af, svá þær er frá honum kómu. |
Quali sono le kenningar per l’uomo? Lo
si può appellare a seconda delle sue azioni: ciò che possiede, che offre e che
compie. Lo si può anche chiamare in virtù dei suoi possedimenti, quelli di sua
proprietà o quelli che egli eventualmente dona; anche a seconda della stirpe da
cui egli proviene, così come di coloro che da lui discendono. |
|
| 39b |
Hvernig skal hann kenna við þessa
hluti? Svá at kalla hann vinnanda eða fremjanda eða til fara sinna eða athafnar,
víga eða sæfara eða veiða eða vápna eða skipa. |
Quali appellativi possono dunque derivare da
queste cose? Lo si può chiamare artefice o esecutore delle sue spedizioni, delle
sue attività, dei suoi omicidi, delle sue traversate, delle sue cacce, delle sue
armi o delle sue navi. |
|
| 39c |
Ok fyrir því at hann er reynir
vápnanna ok viðr víganna – allt eitt ok vinnandi; viðr heitir ok tré, reynir
heitir tré – af þessum heitum hafa skáldin kallat menn ask eða hlyn, lund eða
öðrum viðarheitum karlkenndum ok kennt til víga eða skipa eða fjár. |
D’altro canto l’uomo è chiamato “intenditore [reynir]
di armi” e “autore [viðr] di omicidi”, che è come dire «artefice».
Osserviamo che «legno» [viðr] è un altro modo per dire «albero» e che
«sorbo» [reynir] è il nome di un tipo di albero, per cui, a partire da
tali termini, gli scaldi hanno chiamato l’uomo “frassino”, “acero”, “bosco”
ovvero con altri nomi d’albero maschili e l’hanno parafrasato con espressioni
relative a battaglie, navi e possedimenti. |
 |
| 39d |
Mann er ok rétt at kenna til
allra Ása heita. Kennt er ok við jötna heiti, ok er þat flest háð eða lastmæli.
Vel þykkir kennt til álfa. |
È anche corretto chiamare l’uomo con tutti gli
appellativi degli Æsir. Lo si
nomina anche coi nomi dei giganti e questi sono maggiormente usati per satira o
dileggio. Sono invece considerati elogiativi i nomi degli elfi. |
|
| 39e |
Konu skal kenna til alls
kvenbúnaðar, gulls ok gimsteina, öls eða víns eða annars drykkjar þess er hon
selr eða gefr, svá ok til ölgagna ok allra þeira hluta, er henni samir at vinna
eða veita. |
La donna dovrebbe essere apostrofata tramite i
nomi di tutti gli ornamenti femminili, l’oro e i gioielli, la birra, il vino e
le altre bevande che ella serve o dona, parimenti coi nomi di recipienti da
birra e tutto ciò che per ella è appropriato fare o provvedere. |
|
| 39f |
Rétt er at kenna hana svá at
kalla hana selju eða lóg þess er hon miðlar, en selja eða lág, þat eru tré.
Fyrir því er kona kölluð til kenningar öllum kvenkenndum viðar heitum. |
È corretto anche chiamarla “donatrice” [selja]
o “perdita” [log] di ciò che offre, ma «salice» [selja] e «legno»
[log] sono anche nomi d’albero. Per questo la donna è anche chiamata con
le kenningar di tutti i nomi d’albero femminili. |
 |
| 39g |
En fyrir því er kona kennd til
gimsteina eða glersteina, þat var í forneskju kvinna búnaðr er kallat var
steinasørvi, er þær höfðu á hálsi sér. Nú er svá fært til kenningar at konan er
nú kennd við stein ok við öll steins heiti. Kona er ok kennd við allar Ásynjur
eða valkyrjur eða nornir eða dísir. Konu er ok rétt at kenna við alla athöfn
sína eða við eign eða ætt. |
Ci si riferisce inoltre alla donna con nomi di
gioielli o di agate, poiché in tempi antichi esisteva un ornamento femminile,
che era chiamato “collana di pietra” ed era portato al collo. Ora si usa nelle
kenningar per indicare la donna come pietra e con tutti i nomi di pietre.
La donna viene anche chiamata metaforicamente coi nomi delle Ásinjur,
delle Valkyrjur, delle Nornir e delle divinità femminili. È anche
corretto chiamare la donna riferendosi alla sua condotta, ai suoi averi e alla
sua stirpe. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
A SEGUIRE... |
|
|
|
|
|