|
|
|
SKÍRNISMÁL
(FOR
SKÍRNIS) |
IL DISCORSO DI SKÍRNIR
(IL VIAGGIO DI SKÍRNIR) |
|
|
|
|
|
|
|
|
Prologo |
|
Freyr,
sonr Njarđar, hafđi setzk í
Hliđskjálf ok sá um heima alla.
Hann sá í Jötunheima, ok sá ţar mey
fagra, ţá er hón gekk frá skála
föđur síns til skemmo. Ţar af fekk
hann hugsóttir miklar. |
Freyr, figlio di
Njörđr,
sedeva in
Hliđskjálf e guardava in
tutti i mondi. Lanciň uno sguardo
in
Jötunheimr e vide lŕ una
meravigliosa fanciulla: ella usciva
dalle stanze del padre suo per
andare alla dispensa. Subito egli
fu preso da pena d'amore. |
 |
|
|
|
Skírnir
hét skósveinn Freys. Njörđr bađ
hann kveđja Frey máls. |
Skírnir si chiamava il
servitore di
Freyr.
Njörđr lo pregň
di interrogare
Freyr. |
|
|
I genitori di
Freyr sono preoccupati. |
|
Ţá mćlti
Skađi: |
Allora parlň
Skađi: |
|
|
1
|
Rístu nú, Skírnir,
ok gakk at beiđa
okkarn mála mög
ok ţess at fregna,
hveim enn fróđi sé
ofreiđi afi. |
«Ŕlzati,
Skírnir,
e veloce va' a chiedere
un colloquio a nostro figlio,
e fatti dire
contro chi quel sapiente
sia adirato». |
 |
|
|
|
Skírnir kvađ: |
Skírnir disse: |
|
|
|
2 |
Illra orđa
er mér ón at ykrom syni,
ef ek geng at mćla viđ mög
ok ţess at fregna,
hveim enn fróđi sé
ofreiđi afi. |
«Cattive parole
mi aspetto di avere da vostro
figlio
se vado parlare col giovane
per farmi dire
contro chi quel sapiente
sia adirato». |
|
|
Skírnir si rivolge
a Freyr. |
|
Skírnir: |
Skírnir disse: |
|
|
3
|
Segđu ţat, Freyr,
fólkvaldi gođa,
ok ek vilja vita,
hví ţú einn sitr
ennlanga sali,
minn dróttinn, um daga. |
«Dimmi questo,
Freyr,
condottiero fra gli dči,
e che io vorrei sapere,
perché tu siedi solo
nella vasta sala,
mio signore, tutti i giorni?» |
|
|
|
|
Freyr |
Freyr disse: |
|
|
|
4 |
Hví um segjak ţér,
seggr enn ungi,
mikinn móđtrega?
ţvíat álfröđull
lýsir um alla daga
ok ţeygi at mínom munom. |
«Come posso dirti,
giovane uomo,
la mia pesante pena?
La “gloria degli
Álfar”
dŕ luce a tutti i giorni
ma non ai miei sentimenti». |
 |
|
|
|
Skírnir: |
Skírnir disse: |
|
|
|
5
|
Muni ţína
hykka ek svá mikla vera
at ţú mér, seggr, ne segir,
ţvíat ungir saman
várom i árdaga;
vel mćttim tveir trúask. |
«I tuoi sentimenti
non credo siano cosě grandi
che tu, signore, non possa
parlarne.
Poiché giovani insieme
fummo al principio del tempo;
c'č fiducia tra noi due». |
|
|
|
|
Freyr: |
Freyr disse: |
|
|
|
6
|
Í Gymis görđom
ek sá ganga
mér tíđa mey;
armar lýsto
en af ţađan
alt lopt ok lögr. |
«Nella fortezza di
Gymir
ho visto andare
una fanciulla che mi ispirň amore.
Le sue braccia lucevano
e da questa
l'aria tutta e il mare. |
 |
|
|
7
|
Mćr er mér tíđari
en manni hveim
ungom í árdaga;
ása ok álfa
ţat vill engi mađr
at vit samt sém. |
Fanciulla č a me piů cara
che a qualunque
giovane uomo, al principio del tempo.
Tra gli
Ćsir e gli
Álfar
non vuole nessuno
che noi si stia insieme». |
 |
|
Skírnir si offre
di andare in Jötunheimr per parlare
con la fanciulla. |
|
Skírnir: |
Skírnir disse: |
|
|
8
|
Mar gefđu mér ţá,
ţann er mik um myrkvan beri
vísan vafrloga,
ok ţat sverđ
er sjálft vegiz
viđ jötna ćtt. |
«Il cavallo consegnami allora
che per l'oscura mi porti
guizzante fiamma famosa
e quella spada
che da sé combatte
contro la stirpe dei giganti». |
 |
|
|
|
Freyr: |
Freyr disse: |
|
|
|
9 |
Mar ek ţér ţann gef
er ţik um myrkvan berr
visan vafrloga,
ok ţat sverđ
er sjálft mun vegaz,
ef sá er horskr er hefir. |
«Il cavallo ti consegno
che per l'oscura ti porti
guizzante fiamma famosa,
e questa spada
che da sé combatterŕ
se chi la tiene č accorto». |
|
|
|
|
Skírnir mćlti viđ hestinn: |
Skírnir disse al cavallo: |
|
|
|
10 |
Myrkt er úti,
mál kveđ ek okr fara
úrig fjöll yfir,
ţyrja ţjóđ yfir;
báđír vit komumk,
eđa okr báđa tekr
sá inn ámátki jötunn. |
«Buio č lŕ fuori,
č tempo, dico, di metterci in
viaggio
attraverso montagne brumose,
attraverso paesi di giganti.
o entrambi passeremo
O ci prenderŕ entrambi
quel gigante oltremodo possente». |
 |
|
Skírnir in
Jötunheimr. |
|
Skírnir reiđ í Jötunheima til Gymis garđa. Ţar vóro hundar ólmir,
ok bundnir fyrir skíđgarđs hliđi, ţess er um sal Gerđar var. Hann reiđ at ţar er
féhirđir sat á haugi ok kvaddi hann: |
Skírnir cavalcň in
Jötunheimr
verso la fortezza di
Gymir. C'erano
lŕ cani feroci, legati davanti alle
porte del recinto che circondavano
la dimora di
Gerđr. [Skírnir]
cavalcň lŕ dove un pastore sedeva
su un tumulo e gli disse: |
|
|
|
11 |
Segđu ţat, hirđir,
er ţú á haugi sitr
ok varđar alla vega,
hvé ek at anspilli
komumk ens unga mans
fyr greyjom Gymis. |
«Di' questo, pastore,
tu che su quel tumulo siedi
e sorvegli tutte le strade:
come posso a colloquio
venire con la giovane donna
oltrepassando i cani di Gymir?» |
|
|
|
|
Hirđir kvađ: |
Il pastore disse: |
|
|
|
12 |
Hvárt ertu feigr
eđa ertu framgenginn?
[...]
anspillis vanr
ţú skalt ć vera
góđrar meyar Gymis. |
«Moribondo sei tu
o sei giŕ trapassato
[tu che cavalcasti fin qui]?
Del colloquio privo
sempre sarai
con la buona figlia di Gymir». |
 |
|
|
|
Skírnir kvađ: |
Skírnir disse: |
|
|
|
13 |
Kostir ro betri
heldr en at klökkva sé,
hveim er fúss er fara;
eino dćgri
mér var aldr um skapađr
ok alt líf um lagit. |
«C'č meglio da scegliere
che lamentarsi
per chi č pronto a partire.
Fino alla morte
č la durata della mia vita fissata,
e stabilita la mia esistenza». |
 |
|
Cambio di
scena; in casa di Gerđr. |
|
Gerđr kvađ: |
Gerđr disse: |
|
|
14 |
Hvat er ţat hlym hlymja
er ek heyri nú til
ossom rönnom í?
jörđ bifaz,
en allir fyrir
skjálfa garđar Gymis. |
«Cos'č questo frastuono
che sento ora rimbombare
nelle nostre dimore?
La terra trema
e tutta rintrona
la reggia di Gymir». |
|
|
|
|
Ambátt kvađ: |
La serva disse: |
|
|
|
15 |
Mađr er hér úti
stiginn af mars baki,
jó lćtr til jarđar taka. |
«Un uomo č qui fuori
smontato giů dal cavallo,
che fa pascolare il suo destriero». |
 |
|
|
|
Gerđr kvađ: |
Gerđr disse: |
|
|
|
16 |
Inn biđ ţú hann ganga
í okkarn sal
ok drekka inn mćra mjöd;
ţó ek hitt óumk
at hér úti sé
minn bróđurbani. |
«Pregalo di venir dentro
la nostra dimora
e di bere il miglior idromele.
Anche se questo io temo:
che qui fuori vi sia
l'assassino di mio fratello. |
 |
|
|
17 |
Hvat er ţat álfa
né ása sona
né víssa vana?
hví ţú einn um komt
eikinn fúr yfir
ór salkynni at sjá? |
Chi č tra gli
Álfar,
tra i figli degli
Ćsir
o tra i sapienti
Vanir?
Come da solo sei venuto
attraverso la tremenda vampa
a vedere la nostra dimora?» |
|
|
I doni di Skírnir. |
|
Skírnir kvađ: |
Skírnir disse: |
|
|
18 |
at ek álfa
né ása sona
né víssa vana;
ţó ek einn um komk
eikinn fúr yfir
yđor salkynni at sjá. |
«Non sono io degli
Álfar,
né dei figli degli
Ćsir
né dei sapienti
Vanir,
anche sa da solo son venuto
attraverso la tremenda vampa
a vedere la vostra dimora. |
 |
|
|
19 |
Epli ellifo
hér hefi ek algullin,
ţau mun ek ţér, Gerđr, gefa,
friđ at kaupa,
at ţú ţér Frey kveđir
óleiđastan lifa. |
Undici mele
ho qui, tutte d'oro,
e le darň a te,
Gerđr,
in dono,
per mercato d'amore,
se tu dici che per te
Freyr
č il piů caro dei viventi». |
 |
|
|
|
Gerđr kvađ: |
Gerđr disse: |
|
|
|
20 |
Epli ellifo
ek ţigg aldregi
at mannzkis munom,
né vit freyr
međan okkart fjör lifir,
byggjom bćđi saman. |
«Undici mele
non accetterň mai
per la passione di alcuno.
Freyr e io
per il tempo della nostra
vita
non vivremo mai, noi due, assieme». |
|
|
|
|
Skírnir kvad: |
Skírnir disse: |
|
|
|
21 |
Baug ek ţér ţá gef,
ţann er brendr var
međ ungom Óđins syni;
átta ero jafnhöfgir,
er af drjúpa
ena níundo hverja nótt. |
«Un bracciale dono a te,
che fu arso sul rogo
col giovane figlio di
Óđinn.
Otto dello stesso peso
gocciolano da esso
ogni nona notte». |
 |
|
|
|
Gerđr kvađ: |
Gerđr disse: |
|
|
|
22 |
Baug ek ţikkak,
ţótt brendr sé
međ ungom Óđins syni;
era mér gullz vant
í görđom Gymis,
at deila fé föđur. |
«Un bracciale non accetterň,
anche se fu arso sul rogo
col giovane figlio di
Óđinn.
Oro non mi manca
nella fortezza di
Gymir,
mi bastano le ricchezze del padre». |
 |
|
Skírnir passa
alle minacce. |
|
Skírnir kvađ: |
Skírnir disse: |
|
|
23 |
Sér ţú ţenna mćki, mćr,
mjóvan, málfán,
er ek hefi í hendi hér?
höfuđ höggva
ek mun ţér hálsi af,
nema ţú mér sćtt segir. |
«Vedi questa spada, fanciulla,
sottile, cesellata,
che in pugno brandisco?
La tua testa via
ti mozzerň dal collo
se a me non dirai un sě». |
|
|
|
|
Gerđr kvađ: |
Gerđr disse: |
|
|
|
24 |
Ánauđ ţola
ek vil aldregi
at mannzkis munom;
ţó ek hins get
ef it Gymir finniz,
vigs ótrauđir,
at ykr vega tíđi. |
«Violenze
io
non tollero
per la passione di alcuno.
Io perň sento
che se
Gymir ti trova,
voi, impetuosi,
avrete modo di battervi!» |
|
|
|
|
Skírnir kvađ: |
Skírnir disse: |
|
|
|
25 |
Sér ţú ţenna mćki, mćr,
mjóvan, málfán,
er ek hefi í hendi hér?
fyr ţessom eggjom
hnígr sá inn aldni jötunn,
verđr ţinn feigr fađir. |
«Vedi questa spada, fanciulla,
sottile, cesellata,
che in pugno brandisco?
Sul morso di questa lama
crollerŕ l'antico gigante,
troverŕ la morte tuo padre. |
 |
|
|
26 |
Tamsvendi ek ţik drep,
en ek ţik temja mun,
mćr, at mínom munom;
ţar skaltu ganga
er ţik gumna synir
síđan ćva sé. |
Con la verga di potere ti
colpisco
e cosě ti piegherň,
fanciulla, al mio volere.
Tu andrai lŕ
dove i figli degli uomini
non ti vedranno piů. |
|
|
|
27 |
Ara ţúfo á
skaltu ár sitja,
horfa heimi ór,
snugga heljar til;
matr sé ţér meirr leiđr
en manna hveim
enn fráni orm međ firom. |
Sul poggio dell'aquila
sarai tu seduta:
dal mondo guarderai giů
protesa verso gli inferi.
Il cibo ti sarŕ piů disgustoso
che per gli uomini
il viscido serpente. |
 |
|
|
28 |
At undrsjónom ţú verđir,
er ţú út kömr;
á ţik Hrímnir hari,
á ţik hotvetna stari;
víđkunnari ţú verđir
en vörđr međ gođom,
gapi ţú grindom frá. |
Spettacolo orrendo darai
se riuscirai a venirne fuori:
ti guardi
Hrímnir sogghignando,
ti schernisca la gente!
Sarai piů osservata
del guardiano degli dči,
a bocca aperta tra i cancelli rimarrai. |
 |
|
|
29 |
Tópi ok ópi,
tjösull ok óţoli,
vaxi ţér tár međ trega!
Seztu niđr,
en ek mun segja ţér
sváran súsbreka
ok tvennan trega: |
Pazzia e lamento,
malocchio e tormento,
con angoscia per te saranno lacrime!
Rimani a sedere,
ché io voglio narrarti
il triste frantumarsi della tua gioia
e un raddoppiato dolore. |
 |
|
|
30 |
Tramar gneypa
ţik skolo gerstan dag
jötna görđom í;
til hrímţursa hallar
ţú skalt hverjan dag
kranga kosta laus,
kranga kosta vön;
grát at gamni
skaltu í gögn hafa
ok leiđa međ tárom trega. |
Ti strazieranno dčmoni
quanto č lungo il giorno
nei recinti dei giganti.
Nelle sale dei giganti di brina
tu dovrai, ogni giorno,
strisciare senza letizia,
strisciare senza gioia.
Lacrime per risa
avrai tu in cambio
e dolore in mezzo al pianto! |
 |
|
|
31 |
Međ ţursi ţríhöfđuđom
ţú skalt ć nara
eđa verlaus vera!
Ţitt geđ grípi,
ţik morn morni!
Ver ţú sem ţistill,
sá er var ţrunginn
í önn ofanverđa! |
Col gigante a tre teste
passerai il tuo tempo
e non partorirai un maschio!
Il tuo senno s'infranga,
la debolezza ti consumi!
Sarai tu come il cardo
preso nell'ultimo
tempo della mietitura! |
 |
|
|
32 |
Til holtz ek gekk
ok til hrás viđar,
gambantein at geta;
gambantein ek gat. |
Al bosco sono andato
nell'umida foresta
la magica verga a prendere;
la magica verga ho preso. |
 |
|
|
33 |
Reiđr er ţér Óđinn,
reiđr er ţer Ásabragr,
ţik skal Freyr fjásk,
en fyrinilla mćr,
en ţú fengit hefir
gambanreiđi gođa. |
Ira ti viene da
Óđinn,
ira ti viene dal migliore degli
Ćsir,
ti sarŕ
Freyr
eterno nemico.
Perfida fanciulla,
ti sei imbattuta
nell'ira tremenda degli dči. |
 |
|
|
34 |
Heyri jötnar,
heyri hrímţursar,
synir Suttunga,
sjálfir ásliđar,
hvé ek fyrirbýđ,
hvé ek fyrirbanna
manna glaum mani,
manna nyt mani! |
Udite, giganti,
udite, giganti di brina,
figli di
Suttungr,
e voi stessi, campioni degli
Ćsir!
Come io qui vieto
come io qui precludo
a costei la gioia dell'uomo,
a costei il piacere dell'uomo! |
 |
|
|
35 |
Hrímgrímnir heitir ţurs,
er ţik hafa skal
fyr nágrindr neđan;
ţar ţér vílmegir
á viđar rótom
geita hland gefi;
ćđri drykkjo
fá ţú aldregi,
mćr, at ţínom munom,
mćr, at mínom munom! |
Hrímgrímnir
si chiama il gigante
che ti possiederŕ
oltre il cancello dei morti.
Lŕ schiavi cenciosi
tra le radici dell'albero
ti daranno piscio di capra.
Bevanda migliore
tu
non avrai mai,
fanciulla, per mio volere,
fanciulla,
per tuo volere! |
 |
|
|
36 |
Ţurs ríst ek ţér
ok ţrjá stafi,
ergi ok ǿđi
ok óţola;
svá ek ţat af ríst
sem ek ţat á reist,
ef göraz ţarfar ţess. |
La runa ţurs incido
per te
e tre caratteri:
lussuria e follia
e tormento.
Come io li incido
cosě io, se mi conviene,
li posso cancellare». |
 |
|
Gerđr acconsente a incontrare
Freyr. |
|
Gerđr kvađ: |
Gerđr disse: |
|
|
37 |
Heill ver ţú nú heldr, sveinn,
ok tak viđ hrímkálki,
fullom forns mjađar;
ţó hafđa ek ţat ćtlat,
at myndak aldregi
unna vaningja vel. |
«Salute sia allora a te, o giovane,
e prendi il calice di brina
colmo dell'antico idromele!
Pur se io avevo pensato
che mai avrei potuto
voler bene a stirpe di
Vanir». |
|
|
|
|
Skírnir kvađ: |
Skírnir disse: |
|
|
|
38 |
Örindi mín
vill ek öll vita,
áđr ek ríđa heim heđan,
nćr ţú á ţingi
munt enom ţroska
nenna Njarđar syni. |
«La mia ambasciata
voglio tutta conoscere
prima che cavalchi verso casa.
Quando un incontro tu
gradirai col forte
figlio di
Njörđr». |
|
|
|
|
Gerđr kvađ: |
Gerđr disse: |
|
|
|
39 |
Barri heitir,
er vit bćđi vitom,
lundr lognfara;
en ept nćtr nío
ţar mun Njarđar syni
Gerđr unna gamans. |
«Barrey si chiama
quel che entrambi conosciamo,
bosco di silenti sentieri.
E fra nove notti
lŕ col figlio di
Njörđr,
Gerđr scambierŕ passione d'amore». |
|
|
Freyr riceve la
notizia. |
|
Ţa reiđ Skírnir heim. Freyr stóđ úti ok kvaddi hann ok spurđi
tíđinda: |
Allora cavalcň
Skírnir a casa.
Freyr stava fuori e a lui si
rivolse e gli chiese notizie: |
|
|
|
40 |
Segđu mér ţat, Skírnir,
áđr ţú verpir söđli af mar
ok ţú stigir feti framarr,
hvat ţú árnađir
í jötunheima
ţíns eđa míns munar. |
«Dimmi questo,
Skírnir,
prima che tu tolga la sella al
destriero
e muova i tuoi passi:
che cosa hai concluso
in
Jötunheimr
per tuo e mio volere?» |
|
|
|
|
Skírnir kvađ: |
Skírnir disse: |
|
|
|
41 |
Barri heitir,
er vit báđir vitom,
lundr lognfara;
en ept nćtr nío
ţar mun Njarđar syni
gerđr unna gamans. |
«Barrey si chiama
quel che entrambi conosciamo,
bosco di silenti sentieri.
E fra nove notti
lŕ col figlio di
Njörđr,
Gerđr scambierŕ passione d'amore». |
 |
|
|
42 |
Freyr kvađ: |
Freyr disse: |
|
|
|
|
Löng er nótt,
langar ro tvćr,
hvé um ţreyjak ţrjár?
opt mér mánađr
minni ţótti
en sjá hálf hýnott. |
«Lunga č una notte,
piů lunghe sono due,
come potrň reggerne tre?
Spesso un mese
mi č parso piů breve
di metŕ di questa notte d'attesa». |
 |
|
|
|
|
|
|